4 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ »
Η διαδικασία τεχνικού ελέγχου περιλαμβάνει όλες τις παραμέτρους αλλά γίνεται γρήγορα και με συγκεκριμένες προδιαγραφές.
Η διαδικασία
(20/2/2012)
Σε κάθε περιοδικό τεχνικό έλεγχο, οι τεχνικοί οφείλουν και πρέπει σύμφωνα με το νόμο 44800/123 του 1985 και τις τροποποιήσεις του 2003 και 2004 να ελέγχουν το σύνολο των μερών του αυτοκινήτου.
Ο έλεγχος των καυσαερίων είναι ένας από τους βασικούς ελέγχους της διαδικασίας.
Αν σου άρεσε: Κοινοποίησέ το »
Αυτό συνεπάγεται ότι, περιλαμβάνονται οι εξής τομείς: εκπομπές καυσαερίων, κινητήρας, κατάσταση αμαξώματος, υαλοπίνακες, φανάρια, πρόσθετα αξεσουάρ, ηλεκτρονικός εξοπλισμός, θάλαμος επιβατών, σύστημα διεύθυνσης, συστήματα αναρτήσεων, ζώνες ασφαλείας, κ.α.Εάν το όχημα βρεθεί χωρίς πιστοποιητικό ελέγχου ΚΤΕΟ από την Τροχαία, το προβλεπόμενο από τον νόμο πρόστιμο ανέρχεται σε 400 ευρώ (ΚΟΚ αρ. 86). Το συγκεκριμένο ποσόν μειώνεται στα 50 ευρώ, εάν καταβληθεί εντός 10 ημερών.
Η διαδικασία του περιοδικού ελέγχου είναι η εξής:
1. Μόλις γίνει η παραλαβή του προς εξέταση αυτοκινήτου, η πρώτη κίνηση του τεχνικού είναι ο απαραίτητος εξωτερικός οπτικός έλεγχος του αυτοκινήτου για οξειδώσεις, για χτυπήματα και για τη γενικότερη κατάσταση του αυτοκινήτου. Αμέσως μετά ελέγχεται αν το αυτοκίνητο διαθέτει τρίγωνο, πυροσβεστήρα και φαρμακείο.
2. Αν το αυτοκίνητο διαθέτει πρόσθετα αξεσουάρ πέραν του εργοστασιακού εξοπλισμού, τότε ζητάτε να υπάρχει η απαραίτητη πιστοποίηση του προϊόντος που έχει χρησιμοποιηθεί.
3. Αμέσως μετά ακολουθεί ο έλεγχος των ελαστικών κι εξετάζεται αν φέρουν σχισμές ή αν το πέλμα είναι αρκετά φθαρμένο.
4. Στο επόμενο βήμα ελέγχεται οπτικά ο κινητήρας και ο αριθμός πλαισίου που φέρουν όλα τα αυτοκίνητα. Αυτός φυσικά θα πρέπει να βρίσκεται σε απόλυτη συνάρτηση, με αυτόν που αναγράφεται στη άδεια κυκλοφορίας.
5. Ο έλεγχος των καυσαερίων είναι ένα από τα βασικά σημεία της διαδικασίας, αφού συνδέεται άμεσα με περιβαλλοντικούς λόγους. Αν το αυτοκίνητο δεν διαθέτει Κάρτα Ελέγχου Καυσαερίων, τότε ο πελάτης ερωτάται για το αν προτίθεται να βγάλει. Οι μετρήσεις των καυσαερίων, γίνονται τόσο στο ρελαντί, όσο και μαρσάροντας στις 2.500 σ.α.λ.
6. Αμέσως μετά, ακολουθούν οι μετρήσεις των αμορτισέρ, η σύγκλιση και απόκλιση του διευθυντηρίου άξονα, το σύστημα αναρτήσεων, όπως και η απόδοση των φρένων και η απόδοση του χειρόφρενου. Όλα αυτά φυσικά γίνονται αφού έχει διαπιστωθεί αν το όχημα είναι προσθιοκίνητο, πισωκίνητο ή τετρακίνητο. Τέλος, η σύγκλιση/απόκλιση των τροχών μετράται και στον πίσω άξονα.
7. Η μέτρηση των φώτων γίνεται, αφού πρώτα προηγηθεί η ρύθμιση του μηχανήματος σύμφωνα με τη γωνία φανού που διαφέρει από αυτοκίνητο σε αυτοκίνητο.
8. Το τελευταίο στάδιο περιλαμβάνει, τον έλεγχο του κάτω μέρους του αυτοκινήτου, με τη βοήθεια ειδικής ράμπας, ώστε να διαπιστωθούν τυχόν διαρροές, όπως από τις σωληνώσεις των φρένων κ.α.
9. Μετά από τις παραπάνω διαδικασίες:
Συμπληρώνονται τα στοιχεία του οχήματος και του ιδιοκτήτη του και η ημερομηνία διενέργειας του ελέγχου.
Ως αποτέλεσμα ελέγχου αναγράφεται κατά περίπτωση η φράση «χωρίς ελλείψεις», «Δευτερεύουσες ελλείψεις», «Σοβαρές ελλείψεις», ή «Επικίνδυνες ελλείψεις»
Ως είδος ελέγχου αναγράφεται «Εκούσιος τεχνικός έλεγχος» και αναγράφονται οι τυχόν ελλείψεις που διαπιστώθηκαν.
&&&&Αν έχουν παρατηρηθεί ελλείψεις στο αυτοκίνητο, τότε η τεχνική έκθεση κρατείται στο αρχείο και επικολλάται η ανάλογη σφραγίδα στην πινακίδα του οχήματος, εωσότου επισκευαστούν και ελεγχθούν εκ νέου ατέλειες.
