Η αίσθηση που έχει το Landwind 2,0 4 x 2 στο δρόμο, είναι αυτή που είχαν τα -αρκετά -έως πολύ- παλιά εκτός δρόμου οχήματα, πριν από αρκετά χρόνια.
Στην άσφαλτο
Το Landwind στην ευθεία κινείται με σχετική σιγουριά. Ωστόσο, το τιμόνι δεν έχει καθόλου αίσθηση στην θέση της ευθείας, αλλά και σε μια αρκετά μεγάλη γωνία στριψίματος, ενώ ένα ακόμη μειονέκτημα είναι ότι, οι συνεχείς οδικές ανωμαλίες, εκτός του ότι γίνονται απόλυτα αισθητές, προκαλούν και έντονες ταλαντώσεις στο αμάξωμα. Σε δρόμο με στροφές, το βασικό γνώρισμα είναι οι έντονες κλίσεις στις στροφές και μια αίσθηση, ότι το αμάξωμα γέρνει αρκετά πάνω στο σασί, ανάλογα με τη στροφή. Απότομες ή εξ' αρχής επικίνδυνες αντιδράσεις δεν εντοπίστηκαν, αλλά από την πρώτη στιγμή το όχημα δεν εμπνέει για πίεση.
Στο χώμα
Πιο άνετα νιώθει ακόμη και το δικίνητο Landwind στο χώμα, καθώς οι διαδρομές των αναρτήσεων είναι αρκετά μεγάλες, το τιμόνι με τις 4 στροφές από άκρη σε άκρη δεν ενοχλεί τόσο, ενώ και η όλη κατασκευή δείχνει, ότι μπορεί να πιεστεί αρκετά (όσο επιτρέπει ο κινητήρας δηλαδή). Και εδώ πάντως δε λείπουν οι έντονες κατακόρυφες ταλαντώσεις. Υπό πίεση εμφανίζεται υπερστροφή, η οποία συνήθως δεν εξελίσσεται σε ανησυχητικό βαθμό και έτσι ακόμη και το διόλου κοφτερό τιμόνι καταφέρνει και την ελέγχει.
Στην εκτός δρόμου πίστα
Τόσο η δικίνητη έκδοση των 2,0 λίτρων (φωτό) όσο και η τετρακίνητη των 2,4 λίτρων εμφάνισαν ένα συνολικά πολύ καλό πρόσωπο κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης δοκιμής στην εκτός δρόμου πίστα. Οι ικανοποιητικές διαδρομές της ανάρτησης, οι πολύ καλές επιδόσεις στην υπερπήδηση εμποδίου, αλλά και η πολύ καλή απόσταση από το έδαφος καθιστούν το Landwind ένα αξιόλογο εκτός δρόμου εργαλείο. Μοναδικό σημείο, που περιορίζει κάπως τις δυνατότητες, είναι η γωνία διαφυγής, η οποία δεν ευνοείται από το μεγάλο πίσω προφυλακτήρα, ο οποίος προεξέχει αρκετά. Αξίζει πάντως να σημειωθεί, ότι η απόδοση της τετρακίνησης δεν ενθουσίασε ιδιαίτερα παρά τη δυνατότητα επιλογής κοντών σχέσεων.
