5 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ »
Τα εργοστάσια στο χάρτη αφορούν μόνο τα μοντέλα της ελληνικής αγοράς.
Που κατασκευάζονται τα αυτοκίνητα;
(20/4/2012)
Για πολλούς λόγους, που έχουν όμως κοινό παρανομαστή το κόστος, οι κατασκευαστές αυτοκινήτων διαθέτουν εργοστάσια όχι απλά σε άλλη έδρα, αλλά ακόμα και σε άλλη ήπειρο!
Αν σου άρεσε: Κοινοποίησέ το »
Το ότι ένα γαλλικό μοντέλο κατασκευάζεται στην Τουρκία ή ένα γερμανικό στο Μεξικό και τη Βραζιλία δεν είναι κατ΄ ανάγκη πρόβλημα. Θεωρητικά τουλάχιστον, δεν υπάρχει κάποια διαφορά στον τρόπο κατασκευής και κατ΄ αντιστοιχία στην ποιότητα παραγωγής ενός μοντέλου που κατασκευάζεται σε δύο διαφορετικά εργοστάσια της ίδιας εταιρείας, το ίδιο χρονικό διάστημα. Ο λόγος είναι απλός: τα ποιοτικά στάνταρ της κάθε γραμμής παραγωγής του αυτοκινήτου έχουν τεθεί από πριν και φυσικά είναι κοινά, είτε το εργοστάσιο βρίσκεται στη Γερμανία, είτε στη Βοσνία, είτε στην Κίνα και στην Τουρκία. Συνήθως μάλιστα κορυφαία στελέχη της κάθε εταιρείας από τη χώρα προέλευσής της τοποθετούνται επικεφαλής στο… εκτός χώρας εργοστάσιο, για να διασφαλίζονται οι διαδικασίες και τα ποιοτικά στάνταρ παραγωγής και ελέγχου. Είναι λοιπόν συνηθισμένο το φαινόμενο σήμερα να δούμε ένα ευρωπαϊκό ή αμερικάνικο αυτοκίνητο να κατασκευάζεται στην Ασία ή στην Αφρική. Όπως και ένα ιαπωνικό, που κατασκευάζεται στην Ευρώπη για λόγους που -εκτός από το κόστος- έχουν να κάνουν και με τη διαφορετική προσέγγιση του Ιάπωνα κατασκευαστή στα γούστα των αγοραστών της Γηραιάς Ηπείρου.Ζήτω η παγκοσμιοποίηση
Είναι λοιπόν η αυτοκινητοβιομηχανία η αποθέωση της παγκοσμιοποίησης; Η απάντηση είναι αναμφίβολα ναι, μιας και το γερμανικό αυτοκίνητο που επιλέξατε έχει σχεδιαστεί στη Γερμανία, ίσως και από μετανάστη σχεδιαστή, έχει δοκιμαστεί σε όλα τα μέρη της Γης, κατασκευάζεται στην Ασία από ντόπιους εργάτες και μάλιστα με ανταλλακτικά που έρχονται από δεκάδες προμηθευτές, διασπαρμένους στον Παγκόσμιο Χάρτη! Τι συμβαίνει όμως τώρα με την προέλευση των μοντέλων της ελληνικής αγοράς; Πόθεν έρχονται;
Συμμαχίες
Τα τελευταία χρόνια είναι συχνό το φαινόμενο της συνεργασίας ανταγωνιστικών αυτοκινητοβιομηχανιών για την εξέλιξη ενός μοντέλου με στόχο τη μείωση του κόστους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τόσο τα Citroen C1 - Peugeot 107 - Toyota Aygo, τα νέα Seat Mii – Skoda Citigo και VW up!, όσο και το δίδυμο Fiat 500 και Ford Ka. Μιλάμε στην ουσία για αυτοκίνητα βασισμένα στο ίδιο δάπεδο με χρήση κοινών μηχανικών μερών, άλλο φυσικά περιτύλιγμα και ίδιο εργοστάσιο παραγωγής (Κολίν στην Τσεχία για την πρώτη τριπλέτα, Μπρατισλάβα στην Σλοβακία για τη δεύτερη και Τίκι στην Πολωνία για το ντουέτο). ¶λλα σύγχρονα παραδείγματα είναι τα Nissan Pixo- Suzuki Alto, που κατασκευάζονται στο εργοστάσιο της τελευταίας στην Ινδία, τα Daihatsu Sirion - Subaru Justy, τα Subaru Trezia-Toyota Verso-S και, τέλος, τα Opel Agila-Suzuki Splash. Φυσικά υπάρχουν και περιπτώσεις μοντέλων που κατασκευάζονται στην ίδια γραμμή παραγωγής και ανήκουν σε δύο διαφορετικές εταιρείες, που όμως βρίσκονται υπό την σκέπη του ίδιου ομίλου. Παράδειγμα αποτελεί το Chevrolet Captiva και το Opel Antara, που κατασκευάζονται στο εργοστάσιο της «μαμάς» GM, στο Μπαπιόνγκ της Νότιας Κορέας.
Από σχέδιο, αυτοκίνητο
H αυτοματοποίηση κάνει σήμερα έντονη την παρουσία της σε όλα τα στάδια κατασκευής ενός αυτοκινήτου, δε γίνονται όμως τα πάντα με αυτή. Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται ένα εργοστάσιο για να λειτουργήσει είναι οι πρώτες ύλες, είτε ακατέργαστες (π.χ. φύλλα χάλυβα) είτε επεξεργασμένες (δηλαδή τελικά προϊόντα, κατασκευασμένα από τρίτους, όπως ηλεκτρικά εξαρτήματα, καθίσματα, μοκέτες, έτοιμες καλωδιώσεις, κ.λπ.). Ο σχεδιασμός των αυτοκινήτων σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και η διαστασολόγησή τους στο τελευταίο στάδιο αυτού του σχεδιασμού επέτρεψαν την εξέλιξη αυτοματοποιημένων διαδικασιών συναρμολόγησης. Η παραγωγή των τμημάτων του αμαξώματος στις πρέσες είναι 100% αυτοματοποιημένη. Σχεδόν το ίδιο αυτοματοποιημένη είναι και η διαδικασία συναρμολόγησής τους στη συνέχεια. Πρόκειται για την πιο εντυπωσιακή φάση της συναρμολόγησης ενός αυτοκινήτου, όπου γιγάντια ρομπότ κάνουν αυτόματα τη συγκόλληση μέσα σε μια βροχή από σπίθες και η γραμμή παραγωγής μεταφέρει το μισοτελειωμένο πλαίσιο στο επόμενο στάδιο συναρμολόγησης. Ακολουθεί ο γαλβανισμός και η βαφή του αμαξώματος, ενώ η συναρμολόγηση του υπόλοιπου αυτοκινήτου γίνεται σε πολλές μικρότερες γραμμές παραγωγής: κινητήρας, αναρτήσεις, εσωτερικό, ηλεκτρικά, επενδύσεις, ταμπλό, κ.τ.λ. Σίγουρα από την παραπάνω περιγραφή λείπουν πολλά στάδια της συναρμολόγησης ενός αυτοκινήτου, εξάλλου πρόκειται για μια πάρα πολύ σύνθετη κατασκευή, με την αυτοματοποίηση να απαλλάσσει τον άνθρωπο από τις πιο βαριές εργασίες. Το τελικό προϊόν υπόκειται σε ποιοτικό έλεγχο και δοκιμαστική οδήγηση πριν ετοιμαστεί για να σταλεί στη χώρα στην οποία προορίζεται να πωληθεί.
Πού θα γίνει ένα εργοστάσιο;
Σίγουρα μόνο τυχαία δεν είναι η επιλογή της τοποθεσίας όπου μια εταιρεία θα κτίσει ένα νέο εργοστάσιο, για να καλύψει τις ανάγκες παραγωγής της. Ποιοι είναι όμως οι βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν μια τέτοια απόφαση; Αρχικά επιλέγεται μια κύρια περιοχή κοντά στην κυριότερη μεγάλη αγορά για την οποία προορίζεται το μοντέλο, με στόχο το χαμηλό κόστος μεταφοράς. Στη συνέχεια θα επιλεγεί μια χώρα που θα έχει χαμηλό εργατικό κόστος (π.χ. για την Ευρώπη η Τουρκία), σταθερότητα πολιτική, οικονομική και φορολογική. Σημαντικός παράγοντας, τέλος, είναι η παρουσία εύκολων διόδων μεταφοράς, πρόσβασης και επικοινωνίας, που θα μειώσουν ακόμη περισσότερο το κόστος λειτουργίας του εργοστασίου!
Η πρώτη γραμμή παραγωγής
Η πρώτη μαζική γραμμή παραγωγής ήταν αυτή που εφάρμοσε ο Χένρυ Φορντ στα τέλη του 1913. Ο ιδρυτής του σημερινού κολοσσού της αυτοκινητοβιομηχανίας εγκατέστησε στο εργοστάσιό του στο Χάιλαντ Παρκ του Μίσιγκαν την πρώτη κινούμενη γραμμή συναρμολόγησης για το θρυλικό Ford Model T. Ως αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο η αύξηση του ρυθμού παραγωγής, αλλά και ο περιορισμός του κόστους, γεγονός που εκτόξευσε τις πωλήσεις του αυτοκινήτου. Μέχρι το 1927, πάνω από 15.000.000 Model T κατασκευάστηκαν. Μάλιστα η παραγωγή έφτασε κάποια στιγμή στην κατασκευή ενός Model T κάθε 24 δλ.
