Σπήλαιο 40 μέτρα κάτω από τη γη, μόλις 15 χλμ. από την Τρίπολη

Η βαριά σιδερένια πόρτα ανοίγει και μπαίνεις στο σκοτάδι, μέσα στο σπήλαιο, σε θερμοκρασία 16 βαθμών Κελσίου. Ξεκινάς τον ξεναγό που κρατά ένα μαραφέτι στα χέρια του με το οποίο αλλάζει τη μουσική. Η αλλαγή της μουσικής σημαίνει ότι τα φώτα άναψαν παρακάτω και μπορείς να προχωρήσεις με προσοχή, 38 μέτρα κάτω από τη γη. Ένα φαντασμαγορικό θέαμα σου αποκαλύπτεται.

Κοινοποίησέ το »

 
Στην αίθουσα των Θαυμασίων
Συναντάς μικρούς σταλαγμίτες στο διάβα σου που προσέχεις να μην τους ακουμπήσεις και τους καταστρέψεις. Η επαφή με το ανθρώπινο χέρι αφήνει λίπος επάνω τους και αυτό τους χαντακώνει. Ενώ περπατάς στον βρεγμένο μισοφώτιστο διάδρομο και για την ώρα δεν υπάρχει σταλαγμίτης μπροστά, δεν παίρνεις το βλέμμα σου από ψηλά και από τους σταλακτίτες. Αλλοι απλά έχουν σχήμα κυλίνδρου, άλλοι όμως έχουν σχήμα μέδουσας και κάποιοι άλλοι κρέμονται σαν κουρτίνες που θυμίζουν τους γνωστούς μας μπακαλιάρους. Το θέαμα είναι μοναδικό, όπως και τα χρώματα. Εκεί που υπερισχύει το κόκκινο, οφείλεται στα μέταλλα του μαγνησίου και στο σίδηρο. Εκεί που υπερτερεί το κίτρινο, οφείλεται στο θειάφι που εμπεριέχεται στο ανθρακικό ασβέστιο.

Στην αίθουσα των Οστών
Βλέπεις οστά ανθρώπων που πνίγηκαν στην κατακόμβη του σπηλαίου τον 4ο -5ο μ.Χ. αιώνα και σε πιάνει κάτι. Τα οστά δεν μπορούν να βγουν από το σπήλαιο επειδή έχουν πετρώσει και αν βγουν, θα σπάσουν. Πάντως, ανήκουν σε ανθρώπους από τεσσάρων έως 48 ετών, υπερήλικες για την εποχή εκείνη. Στην αίθουσα αυτή, βλέπεις και δολιχόποδα, σπηλαιόβιες ακρίδες με τεράστια πόδια να σκαρφαλώνουν επάνω στους σταλακτίτες ψάχνοντας για τροφή, για περιττώματα νυχτερίδων. Πρόσεξε τα τεράστια πόδια τους.