Συμπληρώνεις συνέχεια λάδι; Πότε είναι φυσιολογικό και πότε ανοίγεις μοτέρ

Όλοι οι κινητήρες εσωτερικής καύσης καταναλώνουν μια μικρή ποσότητα λαδιού κατά τη λειτουργία τους. Ένα λεπτό στρώμα λαδιού λιπαίνει τα τοιχώματα των κυλίνδρων και ένα μέρος του μπορεί να καεί μαζί με το καύσιμο. Η ποσότητα εξαρτάται από τον σχεδιασμό του κινητήρα, τη φθορά του και τον τρόπο οδήγησης.

Σε ορισμένα αυτοκίνητα οι κατασκευαστές αναφέρουν ως αποδεκτή κατανάλωση ακόμη και 0,5 λίτρο ανά 1.000 χιλιόμετρα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το συγκεκριμένο νούμερο είναι φυσιολογικό για κάθε αυτοκίνητο. Ούτε ότι πρέπει να το θεωρείς αμελητέο όταν εμφανίζεται ξαφνικά.

Για παράδειγμα, αν ένας κινητήρας κατανάλωνε σταθερά μια μικρή ποσότητα από καινούργιος, μπορεί απλώς να λειτουργεί μέσα στις εργοστασιακές προδιαγραφές του. Αν όμως για 100.000 χιλιόμετρα δεν χρειαζόταν συμπλήρωμα και ξαφνικά ζητάει ένα λίτρο κάθε 2.000 χιλιόμετρα, κάτι έχει αλλάξει.

Η κατανάλωση μπορεί επίσης να αυξηθεί όταν οδηγείς για πολλή ώρα με υψηλές στροφές, ταξιδεύεις φορτωμένος ή πιέζεις συχνά τον κινητήρα. Ακόμη και ένα καινούργιο αυτοκίνητο μπορεί να εμφανίσει μεγαλύτερη κατανάλωση στα πρώτα του χιλιόμετρα.

Το σημαντικό λοιπόν δεν είναι μόνο πόσο λάδι συμπληρώνεις, αλλά τι κατανάλωση είχε ο κινητήρας σου μέχρι σήμερα.

Πολλοί οδηγοί καταλαβαίνουν ότι το αυτοκίνητο «καίει λάδια» επειδή βλέπουν τη στάθμη να πέφτει. Αυτό όμως δεν δείχνει πόσο λάδι καταναλώνεται και σε πόσα χιλιόμετρα.

Ο πιο χρήσιμος έλεγχος είναι να καταγράψεις την ποσότητα που χρειάζεται για να διατηρείται η στάθμη στο σωστό επίπεδο.

Αρχικά, μέτρησε τη στάθμη με το αυτοκίνητο σε επίπεδο έδαφος, ακολουθώντας τις οδηγίες του κατασκευαστή για το πότε γίνεται η μέτρηση. Η στάθμη πρέπει να βρίσκεται ανάμεσα στις ενδείξεις MIN και MAX, όχι πάνω από το μέγιστο όριο. Σημείωσε τα χιλιόμετρα και, εφόσον χρειάζεται, συμπλήρωσε το σωστό λάδι, καταγράφοντας την ποσότητα.

Συνέχισε να ελέγχεις με τον ίδιο τρόπο. Έτσι θα μπορείς να υπολογίσεις πόσα ml καταναλώνει ο κινητήρας ανά 1.000 χιλιόμετρα.

Για παράδειγμα, αν χρειάστηκες 400 ml για να επαναφέρεις τη στάθμη στο ίδιο σημείο έπειτα από 1.000 χιλιόμετρα, έχεις μια κατανάλωση περίπου 0,4 λτ./1.000 χλμ. Με αυτό το στοιχείο μπορείς να συγκρίνεις την κατανάλωση με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή και με τις προηγούμενες μετρήσεις σου.

Αν όμως ανάψει κόκκινη προειδοποίηση πίεσης λαδιού, δεν περιμένεις να συμπληρωθούν τα χιλιόμετρα της μέτρησης. Σταματάς με ασφάλεια και σβήνεις τον κινητήρα, γιατί η ανεπαρκής πίεση λαδιού μπορεί να προκαλέσει πολύ σοβαρή ζημιά.

Όταν ένα αυτοκίνητο αρχίζει να καταναλώνει πολύ λάδι, αρκετοί φοβούνται αμέσως ότι έχουν φθαρεί τα ελατήρια των πιστονιών και χρειάζεται να ανοιχτεί ο κινητήρας. Είναι μία πιθανή αιτία, αλλά όχι η μοναδική.

Πρώτα πρέπει να αποκλειστεί η πιθανότητα να χάνει λάδι και όχι να το καίει. Μια φθαρμένη τσιμούχα, μια φλάντζα ή μια διαρροή από κάποιο εξάρτημα μπορεί να ρίχνει τη στάθμη. Μάλιστα, δεν είναι απαραίτητο να βλέπεις κηλίδες στο σημείο όπου παρκάρεις, αφού το λάδι μπορεί να συγκεντρώνεται στην ποδιά του κινητήρα ή να διαφεύγει κυρίως όταν το αυτοκίνητο λειτουργεί.

Σε αυτοκίνητα με turbo, αυξημένη κατανάλωση μπορεί να προέρχεται από το σύστημα υπερτροφοδότησης ή από πρόβλημα στη διαδρομή επιστροφής του λαδιού. Επίσης, το σύστημα εξαερισμού του κινητήρα, γνωστό ως PCV, μπορεί όταν δυσλειτουργεί να επιτρέπει να περνά περισσότερο λάδι προς την εισαγωγή.

Άλλη πιθανή αιτία είναι οι τσιμούχες των βαλβίδων. Όταν φθαρούν, μπορεί να επιτρέπουν στο λάδι να περνά μέσα στον θάλαμο καύσης. Ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι η εμφάνιση μπλε καπνού κατά την εκκίνηση, χωρίς όμως αυτό από μόνο του να αρκεί για οριστική διάγνωση.

Η πιο σοβαρή περίπτωση είναι να έχουν φθαρεί ή κολλήσει τα ελατήρια των πιστονιών ή να υπάρχει φθορά στους κυλίνδρους. Τότε το λάδι μπορεί να περνά σε μεγαλύτερη ποσότητα στον θάλαμο καύσης και η επισκευή να απαιτεί λύσιμο του κινητήρα.

Η διαφορά στο κόστος ανάμεσα σε μια σχετικά περιορισμένη επισκευή και σε μια γενική επισκευή κινητήρα μπορεί να είναι πολύ μεγάλη. Γι' αυτό πριν εγκρίνεις μια ακριβή επέμβαση, πρέπει να υπάρχει συγκεκριμένη διάγνωση και όχι απλώς η διαπίστωση ότι «ο κινητήρας καίει λάδι».

Αν το αυτοκίνητό σου καταναλώνει σταθερά μια μικρή ποσότητα λαδιού, η κατανάλωση βρίσκεται εντός των προδιαγραφών του κατασκευαστή και δεν παρουσιάζει άλλα συμπτώματα, μπορεί να αρκεί η τακτική παρακολούθηση και το σωστό συμπλήρωμα.

Αντίθετα, υπάρχουν ενδείξεις που δεν πρέπει να αγνοήσεις. Η ξαφνική αύξηση της κατανάλωσης, ο μπλε καπνός από την εξάτμιση, η αισθητή πτώση της απόδοσης ή η ανάγκη πολύ συχνής συμπλήρωσης είναι λόγοι να γίνει έλεγχος.

Το συνεργείο πρέπει να ξεκινήσει από τα απλούστερα: έλεγχος για εξωτερικές διαρροές, κατάσταση του συστήματος PCV και, όπου υπάρχει, έλεγχος της τουρμπίνας. Αν δεν εντοπιστεί εκεί η αιτία, μπορούν να ακολουθήσουν μετρήσεις συμπίεσης και έλεγχος στεγανότητας των κυλίνδρων, ώστε να εκτιμηθεί η εσωτερική κατάσταση του κινητήρα.

Το άνοιγμα του μοτέρ έχει νόημα όταν οι έλεγχοι δείχνουν εσωτερική μηχανική φθορά που απαιτεί επισκευή. Δεν είναι η πρώτη κίνηση επειδή απλώς χρειάστηκε να συμπληρώσεις λάδι.

Προσοχή χρειάζεται και στην επιλογή λιπαντικού. Μη θεωρήσεις ότι ένα πιο παχύ λάδι θα διορθώσει τη βλάβη. Μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να επηρεάσει την κατανάλωση, αλλά δεν επισκευάζει φθαρμένα εξαρτήματα, ενώ ένα λιπαντικό που δεν έχει την απαιτούμενη έγκριση του κατασκευαστή μπορεί να δημιουργήσει πρόσθετα προβλήματα.

Το συμπέρασμα είναι απλό: αν συμπληρώνεις λίγο λάδι και η κατανάλωση παραμένει σταθερή και εντός των εργοστασιακών ορίων, δεν σημαίνει ότι έχεις χαλασμένο μοτέρ. Αν όμως αρχίσει ξαφνικά να ζητάει πολύ περισσότερο, μην αρκεστείς στο συμπλήρωμα. Βρες την αιτία, πριν μια μικρότερη βλάβη εξελιχθεί σε πολύ ακριβότερη επισκευή.