Antonelli: Πρωταθλητής 20 ετών χάρη στη Mercedes ή είναι το next big thing της F1;

Μέχρι και το Μεξικό, ο Antonelli είχε κερδίσει εννέα από τα 19 Grand Prix, είχε επτά pole positions και μία νίκη σε Sprint. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο ήταν η συχνότητα με την οποία ανέβαινε στο βάθρο: 16 φορές σε 19 αγώνες.

Μετά τη δεύτερη θέση στην Αυστραλία, ακολούθησαν πέντε συνεχόμενες νίκες, σε Κίνα, Ιαπωνία, Μαϊάμι, Καναδά και Μονακό. Αργότερα πρόσθεσε τις επιτυχίες σε Βέλγιο, Ιταλία, Μαδρίτη και Όστιν. Ακόμη και όταν οι κατατακτήριες δοκιμές δεν εξελίσσονταν ιδανικά, έβρισκε τρόπο να ανακτά θέσεις: στην Ιταλία κέρδισε έχοντας καταταγεί έβδομος, ενώ στο Αζερμπαϊτζάν μετέτρεψε τη 16η θέση των κατατακτηρίων σε πέμπτη στον αγώνα.

Αυτή η συνέπεια στο να παίρνει καλά αποτελέσματα, παρά τις όποιες δυσκολίες, περιόρισε το «κόστος» των δύσκολων αγώνων. Στη Βαρκελώνη εγκατέλειψε με μηχανικό πρόβλημα, ενώ στη Βρετανία η νίκη στο Sprint ακολουθήθηκε από έναν προβληματικό κυριακάτικο αγώνα, με τεχνικό ζήτημα και ποινή για υπέρβαση των ορίων της πίστας.

Η βαθμολογία κατασκευαστών αποτυπώνει το μέγεθος της επιτυχίας της Mercedes. Μετά το Μεξικό, η Mercedes είχε 630 βαθμούς, έναντι 504 της Ferrari, 382 της Red Bull και 365 της McLaren. Πρόκειται για ισχυρή υπεροχή απέναντι στις αντίπαλες ομάδες, αν και οι βαθμοί έρχονται σε μεγάλο βαθμό από τη στρατηγική και τις επιλογές που γίνονται στο paddock για τους δύο οδηγούς, αλλά και από τους ίδιους τους οδηγούς.

Η εξήγηση ξεκινά από τον τρόπο με τον οποίο συνεργάζονται αεροδυναμική και μονάδα ισχύος. Στην επίσημη τεχνική δήλωσή της για την Αυστραλία, η Mercedes περιέγραφε αμάξωμα που κατευθύνει τη ροή προς το πίσω μέρος και ψηλές εισαγωγές που ενισχύουν την τροφοδοσία αέρα προς το πάτωμα στο πίσω μέρος. Παράλληλα, οι πτέρυγες σχεδιάστηκαν με στόχο περισσότερη κάθετη δύναμη και αποτελεσματική ισορροπία ανάμεσα στις στροφές και τις ευθείες. Αυτοί είναι οι στόχοι που δήλωσε ανοιχτά η ομάδα.

Στη σύγκριση των αρχικών σχεδίων Mercedes και Ferrari, ο τεχνικός αναλυτής του F1.com, Mark Hughes, επισήμανε το ψηλότερο ρύγχος και τον μεγαλύτερο ελεύθερο χώρο κάτω από αυτό στην W17. Η εκτίμησή του ήταν ότι αυτή η διαμόρφωση θα μπορούσε να δημιουργήσει ομαλότερη ροή αέρα προς το πίσω μέρος της «κοιλιάς» του μονοθεσίου, επιτυγχάνοντας ουσιαστικά το στόχο που είχε θέσει η αγωνιστική ομάδα εξ αρχής.

Η πιο χρήσιμη σύγκριση είναι ίσως με τη McLaren, η οποία χρησιμοποιεί κι αυτή μονάδα ισχύος της Mercedes. Ο Andrea Stella, επικεφαλής της ομάδας της McLaren, έχει αναγνωρίσει διαφορές τόσο στην αξιοποίηση του υβριδικού συστήματος όσο και στo downforce (κάθετη δύναμη). Τον Ιούλιο υπολόγιζε την απόσταση από τη Mercedes περίπου στα τρία με τέσσερα δέκατα ανά γύρο, αποδίδοντας το 70% στις στροφές και το 30% στις ευθείες. Μπορεί να ήταν απλώς μια εκτίμηση, αλλά παραμένει ένα αποκαλυπτικό εύρημα το ότι ο ίδιος κινητήρας δεν συνεπάγεται ίδιες επιδόσεις στην πίστα.

Στη νέα υβριδική εποχή, σημασία έχει πού ανακτάται ενέργεια και πού χρησιμοποιείται. Η ισορροπία του αυτοκινήτου, η αεροδυναμική αντίσταση και η διαχείριση της ηλεκτρικής ισχύος επηρεάζουν όλα μαζί τον τελικό χρόνο που γράφει ένα μονοθέσιο στην εκάστοτε πίστα.

Ακόμα και ο ισχυρισμός ότι η Mercedes διαθέτει τον κορυφαίο θερμικό κινητήρα τίθεται εν αμφιβόλω, μιας και η αξιολόγηση ADUO της FIA ανέδειξε τη Red Bull-Ford ως σημείο αναφοράς σε ό,τι έχει να κάνει με τον κινητήρα εσωτερικής καύσης. Η συγκεκριμένη αξιολόγηση, ωστόσο, δεν καλύπτει ολόκληρο το υβριδικό σύστημα ή τη συνολική απόδοση του μονοθεσίου.

Μετά το Μεξικό, ο Antonelli είχε 380 βαθμούς και ο George Russell 250. Η διαφορά των 130 βαθμών, μέσα στην ίδια ομάδα, δείχνει ότι ο Ιταλός έκανε παραπάνω πράγματα για την ομάδα του. Σίγουρα, οι βλάβες και οι περιστάσεις κάθε αγώνα επηρεάζουν τα αποτελέσματα, ενώ για παράδειγμα στη Σιγκαπούρη οι δύο οδηγοί διάλεξαν διαφορετικές ρυθμίσεις στα μονοθέσιά τους. Εκεί ο Toto Wolff παραδέχθηκε ότι η μεγάλη αναβάθμιση είχε κάνει τη W17 δυσκολότερη στην οδήγηση.

Ακριβώς γι’ αυτό έχει αξία η συγκομιδή του Antonelli. Συνέχισε να συγκεντρώνει βάθρα και νίκες καθώς η χρονιά γινόταν πιο απαιτητική, χωρίς να χρειάζεται κάθε Κυριακή την pole position ή ένα άνετο προβάδισμα.

Η Mercedes του έδωσε ένα αυτοκίνητο ικανό να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Ο Antonelli το αξιοποίησε με ταχύτητα και συνέπεια που τον ξεχώρισαν ακόμα και στις τάξεις της ομάδας του. Σίγουρα, η W17 εξηγεί την ευκαιρία που του δόθηκε. Ωστόσο, ο νεαρός «πιλότος» εξηγεί ένα μεγάλο μέρος του αποτελέσματος.