Το WRC εξέλιξε τεχνολογίες που σήμερα θεωρούμε αυτονόητες -Ξέρεις ποιες;

Το Audi quattro παρουσιάστηκε ως αυτοκίνητο παραγωγής το 1980 και εμφανίστηκε στο WRC το 1981, τότε που μεσουρανούσε η κατηγορία Group B. Προφανώς η τετρακίνηση quattro δε δημιουργήθηκε εξ αρχής για αγωνιστική χρήση, όμως οι ειδικές διαδρομές έγιναν το περιβάλλον όπου αποδείχθηκε η αποτελεσματικότητα του συνδυασμού τετρακίνησης και υπερτροφοδοτούμενου κινητήρα.

Σε χώμα, χιόνι και επιφάνειες με περιορισμένη πρόσφυση, η δυνατότητα να μεταφέρεται η ισχύς και στους τέσσερις τροχούς έδωσε στο quattro καθοριστικό πλεονέκτημα. Οι επιτυχίες των Hannu Mikkola και Stig Blomqvist άλλαξαν την πορεία του μηχανοκίνητου αθλήματος και βοήθησαν να καθιερωθεί η τετρακίνηση ως χαρακτηριστικό αυτοκινήτων υψηλών επιδόσεων. Δεν αφορούσε πλέον μόνο τζιπ για οδήγηση εκτός δρόμου, αλλά και την αποτελεσματικότερη αξιοποίηση της δύναμης ενός γρήγορου αυτοκινήτου.

Από την τετρακίνηση στην ενεργή διαχείριση της πρόσφυσης

Το επόμενο βήμα ήταν ο καλύτερος έλεγχος της πρόσφυσης. Στις ειδικές, όπου η άσφαλτος μπορεί να διαδέχεται το χώμα και μια στεγνή στροφή ένα ολισθηρό «χάσιμο», η συμπεριφορά της μετάδοσης επηρεάζει άμεσα την ακρίβεια και τη σταθερότητα του αυτοκινήτου.

Η Mitsubishi συνδέει την τετρακίνηση που εξέλιξε μέσα από το WRC με τη μετέπειτα ανάπτυξη του S-AWC, το οποίο χρησιμοποιήθηκε και σε μοντέλα όπως τα Outlander και Eclipse Cross. Το σύστημα συντονίζει τη διαχείριση της κίνησης και της πέδησης, βοηθώντας το αυτοκίνητο να ακολουθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια τις εντολές του οδηγού.

Στην ίδια ιστορία εξέλιξης ανήκει το Active Yaw Control του Lancer Evolution IV παραγωγής, που παρουσιάστηκε το 1996. Μεταβάλλοντας την κατανομή της ροπής ανάμεσα στους πίσω τροχούς, βοηθούσε το αυτοκίνητο να στρίβει αποτελεσματικότερα. Για να είμαστε ειλικρινείς, δεν μπορούμε να αποδώσουμε κάθε σύγχρονο σύστημα ενεργής κατανομής ροπής στο WRC. Μπορούμε, όμως, να αναγνωρίσουμε τη συμβολή των rally στην εξέλιξη της τεχνογνωσίας που έφτασε στα αυτοκίνητα που κυκλοφόρησαν στο δρόμο.

Η σύνδεση των rally με τα ελαστικά χαμηλού προφίλ έχει ένα συγκεκριμένο παράδειγμα: το Pirelli P7, που εξελίχθηκε για τις απαιτήσεις της Lancia Stratos. Σύμφωνα με την Pirelli, δοκιμαζόταν στο WRC από το 1974 και η έκδοση δρόμου κυκλοφόρησε επισήμως τον Ιανουάριο του 1976, φέρνοντας πολύ χαμηλό -για την εποχή- 50άρι προφίλ. Τα χαμηλοπρόφιλα ελαστικά προϋπήρχαν, αλλά το P7 προχώρησε την εξέλιξή τους για εφαρμογές υψηλών επιδόσεων.

Στις αναρτήσεις, το πιο χαρακτηριστικό ίσως παράδειγμα είναι τα Progressive Hydraulic Cushions της Citroen: προοδευτικά υδραυλικά stop ενσωματωμένα στα αμορτισέρ. Όταν η ανάρτηση πλησιάζει στο τέλος της διαδρομής της, είτε συμπιέζεται είτε εκτείνεται, αυτά επιβραδύνουν προοδευτικά την κίνησή της. Αντί το τερμάτισμα να γίνεται απότομα πάνω σε ένα συμβατικό ελαστικό stop, που έχει ως αποτέλεσμα το «κοπάνημα» που ακούγεται μέσα στην καμπίνα, το υδραυλικό stop απορροφά και διαχέει την ενέργεια, περιορίζοντας το χτύπημα και την επακόλουθη αναπήδηση.

Η τότε επικεφαλής της μάρκας, Linda Jackson, είχε εξηγήσει ότι η τεχνολογία εξελίχθηκε για το C3 WRC και κατόπιν αξιοποιήθηκε στα C4 Cactus και C5 Aircross. Έτσι, η ανάγκη ενός αγωνιστικού να διαχειρίζεται τις βαθιές λακκούβες των ειδικών διαδρομών βοήθησε στην καλύτερη άνεση των αυτοκινήτων καθημερινής χρήσης.

Στα rally, η ισχύς πρέπει να συνοδεύεται από αντοχή. Ένας υπερτροφοδοτούμενος κινητήρας καλείται να αποδίδει επανειλημμένα υπό υψηλό φορτίο, οπότε η διαχείριση της θερμότητας αποκτά καθοριστική σημασία. Η Celica GT-Four RC του 1991 δείχνει πώς αυτές οι απαιτήσεις επηρέασαν τα αυτοκίνητα παραγωγής.

Η Toyota την παρουσίασε ως βάση ομολογκασιόν για το αγωνιστικό του WRC του 1992. Ανάμεσα στις αλλαγές ήταν το υδρόψυκτο intercooler, αντί του αερόψυκτου, καθώς και ανασχεδιασμένες εισαγωγές και έξοδοι αέρα. Στόχος ήταν η αποτελεσματικότερη ψύξη, μαζί με αυξημένη ισχύ και αντοχή στις απαιτητικές συνθήκες των rally. Το intercooler ψύχει τον αέρα που έχει συμπιέσει το turbo πριν αυτός φτάσει στον κινητήρα.

Η συμβολή του WRC βρίσκεται σε τέτοιες βελτιώσεις: στην εξέλιξη του συνόλου κινητήρα, υπερτροφοδότησης και ψύξης, ώστε η απόδοση να διατηρείται υπό καταπόνηση. Η Mitsubishi περιγράφει αντίστοιχα τα rally ως πεδίο δοκιμών ευστάθειας και αντοχής, με τα συμπεράσματα να αξιοποιούνται στα μοντέλα παραγωγής. Για τον οδηγό, αυτή η εμπειρία μεταφράζεται σε πιο ανθεκτικά μηχανικά σύνολα και καλύτερη διαχείριση των απαιτητικών συνθηκών λειτουργίας.