Αυτοκίνητα που τα βλέπεις και λες: Μα καλά, ποιος το αγόρασε;

Κάποια αυτοκίνητα, μόλις παρουσιάζονται, καταλαβαίνεις ότι θα προκαλέσουν αντιδράσεις. Δεν είναι απαραίτητα άσχημα, αλλά έχουν μια σχεδίαση που δύσκολα περνά απαρατήρητη. Πάρε για παράδειγμα το Renault Arkana. Ένα SUV με χαμηλή, coupe οροφή, που προσπαθεί να συνδυάσει δύο διαφορετικούς κόσμους. Σε άλλους αρέσει, άλλοι πάλι αναρωτιούνται γιατί να θυσιάσεις την κλασική εμφάνιση ενός SUV για ένα τέτοιο σχήμα.

Και μετά υπάρχει η BMW X2. Επίσης ιδιαίτερη, με σχεδίαση που δεν θυμίζει το συνηθισμένο SUV της μάρκας. Μπορεί να μην αρέσει σε όλους, όμως βρίσκει αγοραστές που ακριβώς αυτή τη διαφορετικότητα αναζητούν.

Το ενδιαφέρον είναι τι συμβαίνει μετά από μερικά χρόνια. Κάποια σχέδια που αρχικά ξενίζουν γίνονται διαχρονικά. Άλλα τα κοιτάς και απορείς ακόμη περισσότερο. Και τελικά, μήπως ο περίεργος είσαι εσύ που δεν τα καταλαβαίνεις;

Εδώ το θέμα δεν είναι το αυτοκίνητο, αλλά η έκδοση που επιλέγει ο αγοραστής. Γιατί στην Ελλάδα η εμφάνιση μετράει πολύ και συχνά είμαστε πρόθυμοι να πληρώσουμε αρκετά παραπάνω για να δείχνει το αυτοκίνητό μας πιο σπορ ή πιο περιπετειώδες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι BMW Σειρά 1 με πακέτο M Sport. Μεγάλες ζάντες, επιθετικοί προφυλακτήρες, σπορ καθίσματα και εμφάνιση που παραπέμπει στις δυνατές εκδόσεις Μ. Κάτω από το καπό όμως μπορεί να βρίσκεται ο κανονικός κινητήρας μιας 120. Βέβαια, το πακέτο δεν είναι μόνο διακοσμητικό, αφού μπορεί να προσθέτει και αναβαθμισμένη ανάρτηση. Αλλά η εικόνα εξακολουθεί να υπόσχεται περισσότερα άλογα από όσα πραγματικά υπάρχουν.

Κάτι αντίστοιχο συνέβαινε και με το VW CrossTouran. Ένα οικογενειακό πολυμορφικό που απέκτησε πλαστικά προστατευτικά, διαφορετική εμφάνιση και 12 χιλιοστά μεγαλύτερη απόσταση από το έδαφος, χωρίς τετρακίνηση. Έδειχνε έτοιμο για περιπέτεια, αλλά παρέμενε ουσιαστικά ένα Touran.

Και κάπου εδώ γεννιέται η απορία: Γιατί να πληρώνεις για την εμφάνιση μιας δυνατότερης ή πιο ικανής έκδοσης, αντί να διαθέσεις αυτά τα χρήματα για κάτι που θα χρησιμοποιήσεις πραγματικά;

Η κλασικότερη περίπτωση είναι τα αυτοκίνητα που κατασκευάστηκαν για μία δουλειά και τελικά αγοράζονται για μια εντελώς διαφορετική.

Η Mercedes G-Class είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα. Ξεκίνησε ως σκληροτράχηλο εκτός δρόμου όχημα, με στρατιωτική ιστορία. Άλλωστε, από την ίδια οικογένεια προέρχονται και οι γνωστές «Καναδέζες» του Ελληνικού Στρατού. Σήμερα όμως η G-Class είναι σύμβολο πολυτέλειας, με πανάκριβες εκδόσεις που συχνά περνούν τη ζωή τους στην άσφαλτο.

Το ίδιο ερώτημα προκαλούν τα τεράστια Hummer και ορισμένα μεγάλα pickup. Αυτοκίνητα με εξαιρετικές δυνατότητες μεταφοράς φορτίων, ρυμούλκησης ή κίνησης εκτός δρόμου, που μπορεί να χρησιμοποιούνται απλώς για καθημερινές μετακινήσεις. Φυσικά κάποιος μπορεί να έχει σκάφος, εξοχικό ή πραγματική ανάγκη για τέτοιο όχημα. Αλλά πόσοι αξιοποιούν όσα πλήρωσαν;

Και μετά υπάρχει το ηλεκτρικό VW ID. Buzz. Ένα βαν με ρετρό εμφάνιση, μεγάλους χώρους και ιδιαίτερο χαρακτήρα. Για μια μεγάλη οικογένεια έχει λογική. Για κάποιον που κυκλοφορεί μόνος του στην πόλη; Εκεί μάλλον αγοράζει περισσότερο την εικόνα και λιγότερο την πρακτικότητα.

Υπάρχουν, τέλος, αυτοκίνητα τόσο ιδιαίτερα που από την αρχή ξέρεις ότι απευθύνονται σε ελάχιστους.

Θυμάσαι την Aston Martin Cygnet; Ουσιαστικά ένα Toyota iQ που απέκτησε διαφορετική μάσκα, πολυτελές εσωτερικό και σήματα Aston Martin. Η τιμή του στη Βρετανία ξεκινούσε από περίπου 31.000 λίρες. Ποιος θα έδινε τόσα χρήματα για ένα τόσο μικρό αυτοκίνητο; Λίγοι, όπως αποδείχθηκε.

Ή πάρε το ηλεκτρικό Abarth 500e. Μια μάρκα που έχτισε τη φήμη της πάνω σε μικρά, θορυβώδη αυτοκίνητα με βελτιωμένους κινητήρες, έφτιαξε ένα ηλεκτρικό που μπορεί να αναπαράγει από εξωτερικό ηχείο τον ήχο της εξάτμισης. Μπορείς μάλιστα να τον απενεργοποιήσεις. Είναι έξυπνη λύση για να κρατήσει τον χαρακτήρα της μάρκας ή απλώς μια προσπάθεια να θυμίζει κάτι που δεν είναι;

Και βέβαια, το Renault Avantime. Ένα τεράστιο τρίθυρο αυτοκίνητο που συνδύαζε coupe και πολυμορφικό, με σχεδίαση που δύσκολα περιγραφόταν. Κατασκευάστηκαν μόλις 8.577 αυτοκίνητα. Η Renault ήθελε να δημιουργήσει κάτι που δεν υπήρχε. Το κατάφερε. Το ερώτημα είναι πόσοι το χρειάζονταν.

Τέτοια αυτοκίνητα υπήρχαν πάντα και πιθανότατα θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Γιατί τελικά δεν αγοράζουμε όλοι αυτοκίνητο με την ίδια λογική. Κάποιος θέλει χώρους, άλλος επιδόσεις και κάποιος άλλος απλώς να οδηγεί κάτι που κανένας γύρω του δεν έχει.

Εσύ ποια αυτοκίνητα βλέπεις στον δρόμο και απορείς ποιος πήγε και τα αγόρασε; Μήπως έχεις κι εσύ ένα τέτοιο αυτοκίνητο που κάνει τους άλλους να απορούν; Και τελικά, μήπως εκεί που εσύ βλέπεις μια παράξενη επιλογή, κάποιος άλλος βρήκε το ιδανικό του αυτοκίνητο;