• Τιμές - Εξοπλισμός - Τεχνικά - Test - Συγκριτικά Εγγυήσεις - Χρηματοδοτικά - Προσφορές

Η στιγμή που Γκροζάν εγκαταλείπει το μονοθέσιο.

Γκροζάν: «Είδα το θάνατο να έρχεται - Σκέφτηκα τον Λάουντα»

1.810 Επισκέψεις στο άρθρο - Ημερομηνία δημοσίευσης: 1/12/2020

Για το τρομακτικό ατύχημα στο Grand Prix του Μπαχρέιν στο οποίο πρωταγωνίστησε, μίλησε ο Ρομέιν Γκροζάν με τα λόγια του 34χρονου οδηγού να συγκλονίζουν, όσο και η θέαση του ατυχήματος.

Ο Ρομέιν Γκροζάν στο Grand Prix του Μπαχρέιν την περασμένη Κυριακή δεν πρόλαβε καλά-καλά να αρχίσει τον αγώνα όταν μόλις στον πρώτο γύρο, στην έξοδο της τρίτης στροφής και μετά από επαφή που είχε το μονοθέσιό του με κάποιο άλλο, έχασε τον έλεγχο και με ταχύτητα περίπου 220 χιλιομέτρων ανά ώρα καρφώθηκε κυριολεκτικά στην μπαργιέρα. Οι φλόγες άρχισαν άμεσα να κυκλώνουν το κομμένο στα δυο μονοθέσιο της Haas, ωστόσο ο Γαλλοελβετός πιλότος κατάφερε να απεγκλωβιστεί μόνος του και ουσιαστικά να σώσει τη ζωή του.
 
Σήμερα και όντας ακόμα μέσα στο νοσοκομείο στο οποίο διακομίστηκε, ο Ρομέιν Γκροζάν έκανε τις πρώτες του δηλώσεις για το εν λόγω θέμα συγκλονίζοντας τους φίλους του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Αφού λοιπόν αστειεύτηκε εξαιτίας των γαζών που έχει στα χέρια του αναφέροντας πως πλέον έχει τα χέρια του Μίκυ Μάους συνέχισε λέγοντας:
 
«Δεν ξέρω αν υπάρχει η λέξη θαύμα ή αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, αλλά σε κάθε περίπτωση θα έλεγα ότι δεν ήταν η ώρα μου να πεθάνω. Ένιωσα πως το ατύχημα διήρκησε πολύ περισσότερο από 28 δευτερόλεπτα. Βλέπω από το κράνος μου να γίνονται όλα πορτοκαλί, βλέπω τις φλόγες στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου. Σκέφτηκα πολλά πράγματα, συμπεριλαμβανομένου του Νίκι Λάουντα και έλεγα ότι δεν ήταν δυνατό να καταλήξω έτσι, όχι τώρα. Δεν μπορούσα να ολοκληρώσω τη συμμετοχή μου στη Formula 1 έτσι. Αμέσως μετά είπα στον εαυτό μου πως πρέπει να βγω έξω για τα παιδιά μου. Έβαλα τα χέρια μου στη φωτιά και ένιωσα ότι καίγεται το σασί. Βγήκα και τότε ένιωσα κάποιον να με τραβάει, οπότε ήξερα ότι ήμουν έξω από το μονοθέσιο».  
 
Στη συνέχεια ο οδηγός της Haas μίλησε για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισαν τα παιδιά του το ατύχημα που είχε: «Ο Σιμόν είναι πέντε χρονών και νομίζει πως έχω μαγικές δυνάμεις και μία ασπίδα που με προστάτευε, ο Σάσα που είναι επτά και αντιλαμβάνεται περισσότερα πράγματα προσπαθεί να καταλάβει όλο αυτό που συνέβη και η κόρη μου έχει φτιάξει μια ζωγραφιά για εμένα».
 
Ο φόβος φυσικά ήταν κάτι που κυρίευσε στον Γκροζάν, όμως όχι για τον εαυτό του: «Φοβόμουν περισσότερο για την οικογένεια και τους φίλους μου, προφανώς για τα παιδιά μου που είναι η μεγαλύτερή μου πηγή υπερηφάνειας και ενέργειας, παρά για τον εαυτό μου». Όσο για το τι θα κάνει από δω και στο εξής για να επιστρέψει σημείωσε: «Νομίζω ότι θα πρέπει να δουλέψω πάνω στο ψυχολογικό κομμάτι, γιατί πραγματικά είδα τον θάνατο να έρχεται. Ακόμα και στο Χόλιγουντ, δεν είμαστε σε θέση να βλέπουμε τέτοιες εικόνες. Είναι η μεγαλύτερη σύγκρουση που έχω δει ποτέ στη ζωή μου».
 
Κλείνοντας είπε: «Είμαι χαρούμενος που είμαι ζωντανός, αλλά υπάρχει επίσης η ανάγκη να επιστρέψουμε στο μονοθέσιο, αν είναι δυνατόν στο Άμπου Ντάμπι, για να τελειώσω τη χρονιά στη Formula 1 με διαφορετικό τρόπο», κατέληξε.