Η Alpine λέει πως «γύρισαν» τα γούστα και τα ηλεκτρικά GTi είναι πλέον αυτό που θέλουν όλοι.
Από τη μία, τα ηλεκτρικά κερδίζουν επειδή έχουν άφθονο γκάζι, ροπή από «μηδέν στροφές» & τρελές επιδόσεις.
Όμως, η Abarth μετανιώνει την ηλεκτρική της «στροφή» και λέει πως το κοινό της επιμένει στη βενζίνη.
Ο ήχος, η «λύσσα» στις ψηλές στροφές, ο χαρακτήρας και η βελτίωση κρατάνε τη βενζίνη επίκαιρη.
Η Alpine λέει πως «γύρισαν» τα γούστα και τα ηλεκτρικά GTi είναι πλέον αυτό που θέλουν όλοι
Η εμπορική πορεία του Alpine Α290 και το ενδιαφέρον του κοινού για το επερχόμενο Α390 δείχνουν πως το κοινό της γρήγορης φίρμας της Renault, της Alpine έχουν αποφασίσει τι θέλουν. Το Α290, που βασίζεται στο νέο Renault 5, έχει εκδόσεις με 180 και 220 άλογα, ενώ η Alpine θέλει να φέρει και ένα τετρακίνητο με 400 άλογα και δύο μοτέρ. Με δεδομένο ότι η Alpine, όπως την ξέρουμε στην νέα της «ζωή», είχε μόλις ένα βενζινοκίνητο μοντέλο, το Α110, η γρήγορη «στροφή» προς μια αποκλειστικά ηλεκτρική γκάμα, δεν ξενίζει το κοινό της. Ίσα ίσα, φαίνεται πως με το Α290 και τη «γλύκα» που του κληροδοτεί το Renault 5, οι επιδόσεις και ο τρόπος που περνάει η δύναμη στην άσφαλτο, ταιριάζει στο κοινό της.
Από τη μία, τα ηλεκτρικά κερδίζουν επειδή έχουν άφθονο γκάζι, ροπή από «μηδέν στροφές» & τρελές επιδόσεις
Βλέπεις, τα ηλεκτρικά γρήγορα μοντέλα είναι τελείως διαφορετικά από αυτά που ξέραμε όσο τα GTi είχαν μοτέρ βενζίνης. 220 άλογα μπορεί να μην ακούγονται πολλά για τα ηλεκτρικά δεδομένα, όμως λίγα μικρά είχαν φτάσει την ιπποδύναμη αυτή μέχρι τώρα. Και ας είναι σχεδόν 1.600 κιλά, το Α290 παραμένει γρήγορο. Τα 6,4 δλ. στο 0-100 χλμ./ώρα μπορεί να μην ακούγονται σπουδαία, όταν όμως σανιδώνεις το γκάζι η άμεση απόκριση και τεράστια ροπή (που είναι και αυτό που νιώθεις στην επιτάχυνση) σου παίρνουν την ανάσα όπως κανένα βενζινοκίνητο. Ειδικά για όσους οδηγούς οι επιδόσεις είναι νέο «φρούτο» τώρα που πήραν ηλεκτρικό, το να πάνε σε κάτι ακόμα πιο γρήγορο είναι σίγουρο πως θα το κάνουν με ηλεκτροκίνηση.
Όμως, η Abarth μετανιώνει την ηλεκτρική της «στροφή» και λέει πως το κοινό της επιμένει στη βενζίνη
Εντελώς στην άλλη όχθη των πραγμάτων βρίσκεται η Abarth. Το γρήγορο παρακλάδι της Fiat είδε τις πωλήσεις του να πέφτουν με το που σταμάτησε να παράγει το 595 και 695. Βασισμένα στο προηγούμενο 500, τα δύο αυτοκίνητα καταργήθηκαν όταν το νέο πεντακοσαράκι έγινε ηλεκτρικό. Και ενώ οι επιδόσεις δεν λείπουν ούτε από το Abarth 500e ούτε από το 600e, και τα δύο ηλεκτρικά, ο κόσμος της μάρκας δεν πλησιάζει. Τώρα η Abarth κοιτάζει πως θα χωρέσει ένα μεγαλύτερο μοτέρ στον ελάχιστο χώρο που έχει το νέο 500 κάτω από το καπό. Εξάλλου το νέο 500 δεν ήταν σχεδιασμένο να έχει ποτέ βενζινοκινητήρα, και ο 1.000άρης που χώρεσε στο υβριδικό ήταν θαύμα που «μπήκε». Για το 600 το πρόβλημα είναι μικρότερο, όμως η Abarth πριν κάνει οτιδήποτε, πρέπει να πείσει τη «μαμά» Stellantis ότι αξίζει τον κόπο.
Ο ήχος, η «λύσσα» στις ψηλές στροφές, ο χαρακτήρας και η βελτίωση κρατάνε τη βενζίνη επίκαιρη
Βλέπεις ο κόσμος της Abarth αγόραζε το 595 και το 695 γιατί ακριβώς δεν είχαν την «τελειότητα» που έχουν τα ηλεκτρικά στην λειτουργία του κινητήρα. Η απόδοσή των μοτέρ της Abarth ήταν επίτηδες μη γραμμική, ώστε να κυνηγάς τις ψηλές στροφές και το «ξέσπασμα» της ροπής. Αυτό δίνει χαρακτήρα και κάνει την οδήγηση ενδιαφέρουσα. Μαζί με τον ήχο, το αποτέλεσμα είναι πιο σημαντικό από τα νούμερα στις επιδόσεις. Ακόμα πιο σημαντικό είναι όμως το ότι ο κόσμος της Abarth «βάζει χέρι» στο αυτοκίνητό του, και τα 595 και 695 ήταν για πολλούς η αρχή μιας βελτίωσης. Και βελτίωση στο ηλεκτρικό δεν υπάρχει, τουλάχιστον όχι έτσι όπως την ξέρουμε.
Εσύ τι λες; Ποιος έχει δίκιο; Παραμένει η βενζίνη «βασιλιάς» στην οδηγοκεντρική γρήγορη οδήγηση; Είναι ο ήχος και το ταπεραμέντο ακόμα σημαντικά; Ή μήπως οι απόλυτες επιδόσεις των ηλεκτρικών σε κάνουν να ξεχνάς ό,τι ήξερες και απλώς θες να κολλάει η πλάτη σου στο κάθισμα με κάθε πάτημα του γκαζιού κι ας μη στρίβει το ίδιο;
