Κάτω από το καλούπι, ο παραδοσιακός 8κύλινδρος κινητήρας αντικαταστάθηκε από έναν θηριώδη V12 5,6 λίτρων με διπλό υπερσυμπιεστή (compressor), ο οποίος απέδιδε την εξωπραγματική για την εποχή ισχύ των 765 ίππων στις 5.800 σ.α.λ.
Το να ξεπεράσει ένα αυτοκίνητο τα 430 χλμ./ώρα σε δημόσιο δρόμο είναι άθλος.
Η «Ασημένια Σφαίρα» των 765 ίππων ήταν μια κλειστή W125.
Η προπαγάνδα, ο Autobahn και η τραγωδία της Auto Union.
80 χρόνια μετά: Η Σουηδική «απάντηση» στην Νεβάδα.
Το να ξεπεράσει ένα αυτοκίνητο τα 430 χλμ./ώρα σε δημόσιο δρόμο είναι άθλος
Ακόμα και σήμερα, με την κορυφαία τεχνολογία των σύγχρονων hypercars, το να ξεπεράσει ένα αυτοκίνητο τα 430 χλμ./ώρα και σε δημόσιο δρόμο θεωρείται ένας άθλος στα όρια του αδύνατου. Φανταστείτε, λοιπόν, τι σήμαινε να επιτευχθεί αυτή η ταχύτητα πριν από σχεδόν 90 χρόνια! Ήταν ένα μηχανολογικό επίτευγμα που άφησε την ιστορία της αυτοκίνησης με το στόμα ανοιχτό.
Η «Ασημένια Σφαίρα» των 765 ίππων ήταν μια κλειστή W125
Το μακρινό 1938, η Mercedes-Benz πήρε το αγωνιστικό της μονοθέσιο από το Grand Prix, τη θρυλική W125, και δημιούργησε μια ειδική, κλειστή, αεροδυναμική έκδοση. Σκοπός; Να δώσει την ευκαιρία στον κορυφαίο οδηγό της εποχής, Rudolf Caracciola, να κινηθεί με το γκάζι σανιδωμένο στο πάτωμα. Για να πετύχουν την τέλεια αεροδυναμική, οι μηχανικοί της Mercedes χρησιμοποίησαν αεροσήραγγες που μέχρι τότε αναπτύσσονταν για τα τεράστια αερόπλοια Zeppelin. Κάτω από το καλούπι, ο παραδοσιακός 8κύλινδρος κινητήρας αντικαταστάθηκε από έναν θηριώδη V12 5,6 λίτρων με διπλό υπερσυμπιεστή (compressor), ο οποίος απέδιδε την εξωπραγματική για την εποχή ισχύ των 765 ίππων στις 5.800 σ.α.λ.
Για να κερδίσουν πολύτιμα χιλιόμετρα τελικής ταχύτητας, οι μηχανικοί αφαίρεσαν εντελώς τους αεραγωγούς ψύξης για να μην χαλάει η αεροδυναμική. Αντί για ψυγείο, τοποθέτησαν γύρω από τον κινητήρα μια δεξαμενή γεμάτη με πάγο και νερό, η οποία αρκούσε για να κρατήσει το μοτέρ ζωντανό κατά τη διάρκεια της σύντομης, αλλά καταιγιστικής διαδρομής.
Το μακρινό 1938, η Mercedes-Benz πήρε το αγωνιστικό της μονοθέσιο από το Grand Prix, τη θρυλική W125, και δημιούργησε μια ειδική, κλειστή, αεροδυναμική έκδοση.
Η προπαγάνδα, ο Autobahn και η τραγωδία της Auto Union
Όλη αυτή η προσπάθεια δεν έγινε τυχαία. Ήταν μέρος της «Εβδομάδας Ρεκόρ» (Rekordwoche), μιας διοργάνωσης που στήθηκε από το ναζιστικό καθεστώς του Αδόλφου Χίτλερ για λόγους προπαγάνδας, θέλοντας να αποδείξει την τεχνολογική ανωτερότητα της Γερμανίας και να διαφημίσει το νεόκτιστο δίκτυο των Autobahn.
Η μάχη δόθηκε στο τμήμα του αυτοκινητοδρόμου ανάμεσα στη Φρανκφούρτη και το Ντάρμστατ, με τη Mercedes-Benz και την Auto Union (τη σημερινή Audi) να κοντράρονται μέχρι θανάτου. Στις δοκιμές, ο οδηγός της Auto Union, Bernd Rosemeyer, άγγιξε τα 430 χλμ./ώρα με ένα κλειστό V16 πρωτότυπο.
Όταν όμως ξεκίνησε το επίσημο χρονόμετρο, ο Caracciola με τη Mercedes W125, καταγράφοντας επίσημα την τρομακτική ταχύτητα των 432,7 χλμ./ώρα!
Η Auto Union προσπάθησε να απαντήσει αμέσως. Ο Rosemeyer βγήκε ξανά στον δρόμο, αλλά έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του από ριπή ανέμου. Το όχημα κυριολεκτικά απογειώθηκε, προσέκρουσε σε μια γέφυρα και ο οδηγός έχασε ακαριαία τη ζωή του, αφήνοντας το ρεκόρ της Mercedes ανέγγιχτο.
80 χρόνια μετά: Η Σουηδική «απάντηση» στην Νεβάδα
Το ιστορικό αυτό ρεκόρ της Mercedes-Benz έμεινε «στοιχειωμένο» για οκτώ δεκαετίες. Χρειάστηκε να φτάσουμε στα τέλη του 2017 για να βρεθεί η σουηδική Koenigsegg Agera RS 1.360 ίππων σε έναν δρόμο στην έρημο της Νεβάδα με οδηγό τον Niklas Lilja για να σπάσει το ρεκόρ με το απίστευτο νούμερο των 458 χλμ./ώρα! Επίσης πέτυχε μέσο όρο ταχύτητας (και στις δύο κατευθύνσεις) 447,19 χλμ./ώρα.
Έτσι, μετά από 79 ολόκληρα χρόνια, η Mercedes του 1938 παρέδωσε τα σκήπτρα της τελικής ταχύτητας σε δημόσιο δρόμο, όχι σε κάποιο απόλυτο αγωνιστικό πρωτότυπο, αλλά σε ένα κανονικό, νόμιμο για κυκλοφορία hypercar του σήμερα.
