Το «χταπόδι» είναι κατασκευασμένο από χυτοσίδηρο ή από ανοξείδωτο ατσάλι. Σε πιο ακριβά σύνολα (όπως π.χ. στη φωτό) ή στο πεδίο των after market χρησιμοποιούνται πιο εξωτικά υλικά, όπως τιτάνιο.
Στόχος της πολλαπλής εξαγωγής: να μεταφέρει τα καυσαέρια από τους θαλάμους καύσης στο σύστημα εξάτμισης.
Ονομάζεται και «χταπόδι» λόγω των πολλαπλών σωλήνων που φεύγουν από τον κινητήρα.
Ως το πιο καυτό σημείο της εξάτμισης, καίει ολοκληρωτικά το άκαυστο καύσιμο, προστατεύοντας τους καταλύτες.
Η πολλαπλή εξαγωγής είναι κατά βάση κατασκευασμένη από χυτοσίδηρο ή από ανοξείδωτο ατσάλι.
auto.accessories Team
Η πολλαπλή εξαγωγής αποτελεί την αρχή του συστήματος εξαγωγής καυσαερίων και προσαρμόζεται στο μπλοκ του κινητήρα με μια φλάντζα. Κύριος στόχος της είναι να μεταφέρει τα καυσαέρια από τους θαλάμους καύσης στον καταλυτικό μετατροπέα και στο υπόλοιπο σύστημα της εξάτμισης. Από εκεί και πέρα, ο αριθμός των σωλήνων που διαθέτει εξαρτάται από τον αριθμό των κυλίνδρων αλλά και την διάταξη του κινητήρα. Σε έναν τυπικό τετρακύλινδρο κινητήρα, φερειπείν, τέσσερις σωλήνες φεύγουν από τον κινητήρα και καταλήγουν σε έναν ενιαίο σωλήνα που συνθέτει το σύστημα εξάτμισης. Λόγω των πολλαπλών σωλήνων, έχει επικρατήσει στους κύκλους της αυτοκίνησης και η ονομασία «χταπόδι».
Η πολλαπλή όμως έχει και άλλες χρήσεις. Επειδή είναι το πιο καυτό σημείο της εξάτμισης, δίνει την ευκαιρία σε πιθανόν άκαυστο καύσιμο να καεί πλήρως, ολοκληρώνοντας έτσι την καύση, προστατεύοντας τους καταλύτες. Επάνω της και προς το τέλος της τοποθετείται και ο πρώτος αισθητήρας Λάμδα, ο οποίος μετράει το οξυγόνο το οποίο βγαίνει από τον κινητήρα, ενημερώνει τον εγκέφαλο και αυτός προσαρμόζει το μείγμα αέρα καυσίμου αναλόγως, με σκοπό τη μείωση των ρύπων ή την αύξηση της ιπποδύναμης.
Ενημερωτικά, το «χταπόδι» είναι κατασκευασμένο από χυτοσίδηρο ή από ανοξείδωτο ατσάλι, ενώ σε πιο ακριβά σύνολα ή στο πεδίο των after market χρησιμοποιούνται πιο εξωτικά υλικά, όπως τιτάνιο. Αυτά είναι πιο ανθεκτικά σε υψηλές θερμοκρασίες, ενώ είναι και πιο ελαφριά, παράγοντας έτσι και πιο «μεταλλικό», πλούσιο ήχο.
Πώς καταλαβαίνω ότι έχω ζημιά;
Συνήθως η πολλαπλή εξαγωγής είναι κατασκευασμένη ώστε να είναι ανθεκτική σε αυξομειώσεις θερμοκρασίας. Ωστόσο, με τα χρόνια, τις διακυμάνσεις θερμοκρασίας και την επαφή με το περιβάλλον, μπορεί να παρουσιάσει σημάδια φθοράς. Τα πιο συνηθισμένα είναι:
Ραγίσματα στις ενώσεις των σωληνώσεων. Αυτές προκαλούνται από την διαστολή - συστολή, κυρίως εάν το σύστημα για κάποιο λόγο ψύχθηκε απότομα.
Ζημιές στις φλάντζες που ενώνουν την πολλαπλή με τον κινητήρα. Αυτές προκαλούνται κυρίως από την έκθεση σε βρωμιά, χώμα και λάσπη.
Ζημιές στις βίδες που τη συγκρατούν. Σε κακοσχεδιασμένα οχήματα, ή σε οχήματα που βρίσκονται σε περιοχές κοντά σε μέρη με αλάτι, οι βίδες που «δένουν» την πολλαπλή στον κινητήρα σκουριάζουν και συχνά σπάνε, δημιουργώντας διαρροές.
Στρέβλωση της πολλαπλής. Αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω της υπερθέρμανσης της εξάτμισης από υπερβολικά γρήγορη οδήγηση με πολλές στροφές, ή λόγω φτωχού μείγματος αέρα καυσίμου.
Φθορά – σκουριά στις βάσεις του συστήματος εξάτμισης, αλλά και στην πολλαπλή. Αυτές προκαλούνται από την έκθεση στα καιρικά φαινόμενα.
Τις περισσότερες φορές λοιπόν οι παραπάνω αιτίες προκαλούν διαρροή καυσαερίων. Πώς όμως θα το καταλάβουμε;
Το αυτοκίνητο δεν «ακούγεται» σωστά. Και συνήθως αυτό μεταφράζεται είτε σε φασαρία κάτω από το καπό καθώς ο αέρας διαφεύγει, είτε σε κροτάλισμα λόγω φθοράς στις βάσεις.
Τα καυσαέρια περνάνε στην καμπίνα. Η χαρακτηριστική μυρωδιά των καμένων υδρογονανθράκων δεν είναι μόνο δυσάρεστη, αλλά μπορεί να προκαλέσει ζάλη κατά την διάρκεια της οδήγησης, καθώς και αποσυντονισμό.
Το αυτοκίνητο δεν έχει «γκάζια». Η εξάτμιση είναι σχεδιασμένη έτσι, ώστε να λειτουργεί αρμονικά με τον εγκέφαλο του οχήματος. Εάν η εξάτμιση χάνει, τότε ο εγκέφαλος δίνει λάθος εντολές στο σύστημα καυσίμου, με αποτέλεσμα τη μείωση των επιδόσεων, αλλά και την…
Αύξηση κατανάλωσης. Για τους ίδιους λόγους, χρειάζεται περισσότερο καύσιμο για να κινηθεί ένα όχημα με απώλειες ισχύος, καθώς μειώνεται η αποδοτικότητα.
Η επισκευή είναι… μονόδρομος
Δεν είναι μόνο για λόγους οικονομικούς - καθώς μια εξάτμιση με διαρροή επιφέρει διοικητικό πρόστιμο που μπορεί να φτάσει ακόμα και τα 350 ευρώ. Είναι και θέμα ασφάλειας, καθώς τα καυσαέρια μπορούν να μπουν στην καμπίνα και να τη μετατρέψουν σε δηλητηριώδη θάλαμο αερίων. Σε αυτές τις περιπτώσεις καλό είναι να επέμβει μάστορας ο οποίος εξειδικεύεται στην επισκευή εξατμίσεων.
Κρίνεται εντούτοις σωστό να γνωρίζουμε τι συμβαίνει με το αυτοκίνητό μας για να μη χρεωθούμε… κερατιάτικα. Για αυτόν τον λόγο, ας κάνουμε έναν απλό έλεγχο για να εντοπίσουμε από πού «χάνει» το σύστημα. Πώς; Με τους εξής τρόπους:
- Περιμένουμε απαραιτήτως να κρυώσει ο κινητήρας και η εξάτμιση για να μην τραυματιστούμε. Ιδανικά τσεκάρουμε το πρωί, όταν ο κινητήρας έχει πάνω από 4 με 5 ώρες αδράνειας.
- Αρχικά πραγματοποιούμε οπτικό έλεγχο για σκουριές και ορατές φθορές. Έπειτα, με ένα μείγμα από σαπούνι και νερό ψεκάζουμε διάφορα μέρη της εξάτμισης, κυρίως στις φλάντζες και στις συγκολλήσεις.
- Ακολούθως, θέτουμε τον κινητήρα σε λειτουργία και παρακολουθούμε. Ξαναψεκάζουμε σε σημεία που υποψιαζόμαστε διαρροή.
- Αν δούμε το νερό να αφρίζει, σημαίνει ότι από εκεί περνάει αέρας, άρα υπάρχει διαρροή.
