Στις Η.Π.Α. ένα αυτοκίνητο που κόστιζε 40 χιλ. δολάρια, θεωρητικά θα πάει 50.
Αν τελικά γίνει, κάποιο ποσοστό θα το απορροφήσουν οι κατασκευαστές.
Θα υπάρξει έμμεση πίεση των τιμών στην Ευρώπη;
Η Ευρώπη θα «συσπειρωθεί» (επένδυση σε καινοτομία, εκπαίδευση, υποδομές);
Μήπως δουν ευκαιρία οι Κινέζοι να επενδύσουν στην Ευρώπη, μειώνοντάς τις τιμές τους;
Όλος ο πλανήτης και οι αγορές τις τελευταίες μέρες χορεύουν στο ρυθμό του Ντόναλντ Τραμπ, του προέδρου των Η.Π.Α., λόγω των δασμών που επέβαλλε στις εισαγόμενα προϊόντα. Μια απόφαση που έχει φέρει νευρικότητα στις αγορές και επηρεάζει άμεσα και έμμεσα το παγκόσμιο εμπόριο και κατ΄ επέκταση την αγορά αυτοκινήτου.
Δεν μπορεί κανείς να προβλέψει τι θα συμβεί
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Οποιαδήποτε πρόβλεψη εμπεριέχει τεράστιο ρίσκο, καθώς δεν υπάρχει προηγούμενο δεδομένο για να μπορέσουν οι οικονομικοί αναλυτές να βγάλουν συμπεράσματα. Η τελευταία φορά που οι παγκόσμιες αγορές είχαν να αντιμετωπίσουν κάτι αντίστοιχο ήταν τη δεκαετία του 1930, όταν αρχικά το 1922 ο νόμος Fordney-McCumber, αύξησε το φόρο των εισαγόμενων αγαθών κατά 40% περίπου και έπειτα, τον Ιούνιο του 1930, όταν ο νόμος περί δασμών Smoot-Hawley Tariff Act, αύξησε τους δασμούς των εισαγόμενων προϊόντων κατά 20%. Όμως τότε το παγκόσμιο εμπόριο ήταν πολύ διαφορετικό, καθώς τα αγαθά που διακινούνταν παγκοσμίως ήταν ελάχιστα σε σχέση με το σήμερα και επιπλέον το ίδιο το σύστημα αγορών, ήταν διαφορετικά δομημένο και με απείρως λιγότερη αλληλεξάρτηση μεταξύ των αγορών. Συνεπώς χωρίς «προηγούμενο», δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα.
Στις Η.Π.Α. ένα αυτοκίνητο που κόστιζε 40 χιλιάδες θεωρητικά θα κάνει 50
Έτσι λοιπόν θα μείνουμε στους αριθμούς και τα γεγονότα. Η επιβολή δασμών ισχύει και για τις αυτοκινητοβιομηχανίες, συνεπώς αυτή τη στιγμή ένα εισαγόμενο αυτοκίνητο στην Αμερική κοστίζει 25% παραπάνω. Αν είχε 20.000 τώρα κάνει 25 και αν είχε 40 χιλιάδες, τώρα κάνει 50. Και αυτό είναι ένα κόστος που θα επωμιστεί η αλυσίδα εφοδιασμού. Θα το χρεωθεί όλο το έξτρα κόστος ο καταναλωτής; Οι πρώτες ενδείξεις, η προϊστορία και η λογική λένε όχι. Σίγουρα όμως ένα μεγάλο ποσοστό θα επιβαρύνει τον τελικό αγοραστή.
Πρακτικά κάποιο ποσοστό θα το απορροφήσουν οι κατασκευαστές
Στο παρελθόν έχουμε δει -όχι μόνο στην αγορά αυτοκινήτου- ότι αντίστοιχες αυξήσεις «μοιράζονται» σε όλους τους εμπλεκόμενους. Οι κατασκευαστές μειώνουν τα κέρδη τους, οι μεταφορικές το ίδιο και έτσι ο τελικός πελάτης δεν επωμίζεται όλη την αύξηση. Στην περίπτωσή μας τώρα, το μοναδικό παράδειγμα που έχουμε είναι η Ferrari, η οποία ανακοίνωσε αυξήσεις 10%. Βέβαια πρόκειται για εταιρεία που απευθύνεται σε ξεχωριστό κοινό και σίγουρα δεν έχει μαζική παραγωγή.
Ντόμινο με έμμεση πίεση προς τα πάνω των τιμών στην Ευρώπη
Όλα τα παραπάνω αφορούν την αγορά των Η.Π.Α., ωστόσο πλέον μην ξεχνάμε πως όλες οι αγορές είναι διασυνδεδεμένες. Σύμφωνα με την S&P Global Mobility οι εισαγωγές αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ήμισυ των 16 εκατομμυρίων νέων αυτοκινήτων που αγοράστηκαν στις ΗΠΑ το 2024. Με δεδομένη την αύξηση των τιμών, τα 8 εκ. εισαγόμενων μοντέλων, είναι δεδομένο πως θα είναι έως και αρκετά λιγότερα το 2025. Αυτό σημαίνει μείωση εσόδων για κάποιες μάρκες, το οποίο με τη σειρά του, ίσως οδηγήσει σε έμμεση πίεση προς τα πάνω των τιμών τους στην Ευρώπη, ώστε να καλύψουν τη «χασούρα» από τις H.Π.Α.. Βέβαια πρόκειται για απλά ένα σενάριο, το οποίο προς τα παρόν δεν έχει γίνει πράξη και έχει επιχειρηματικό ρίσκο, καθώς μπορεί να επιφέρει μείωση των πωλήσεων στην Ευρώπη.Ευκαιρία των Κινέζων να επενδύσουν στην Ευρώπη, μειώνοντάς τις τιμές
Υπάρχει βέβαια και η αντίθετη άποψη που λέει πως οι Κινέζοι κατασκευαστές, οι οποίοι είναι αυτοί που πλήττονται παραπάνω λόγω των έξτρα δασμών, θα επενδύσουν στην Ευρώπη. Αυτή η στρατηγική θέλει τις κινέζικες αυτοκινητοβιομηχανίες να επενδύσουν στην Ευρώπη και να διαμορφώσουν διαφορετική οικονομική πολιτική, μειώνοντας τις τιμές, με σκοπό να διατηρήσουν τον ίδιο όγκο πωλήσεων. Αυτό βέβαια θα οδηγήσει και τους υπόλοιπους κατασκευαστές να προβούν σε μειώσεις για να διατηρήσουν την ανταγωνιστικότητά τους.Το ίδιο σενάριο ισχύει και για τα ανταλλακτικά, αν και η κατάσταση είναι ρευστή ακόμα
Τα ίδια σενάριο ισχύουν και για τα ανταλλακτικά, καθώς στο πλάνο του Αμερικανού Προέδρου αναμένονται νέοι δασμοί και στις εισαγωγές ανταλλακτικών, πιθανώς μέχρι τις 3 Μαΐου. Εφόσον γίνει πράξη κάτι τέτοιο, αφενός θα επηρεαστεί το κόστος συντήρησης στην αγορά των Η.Π.Α., αλλά και το κόστος παραγωγής των αυτοκινήτων, διότι ακόμα και τα αμερικανικά αυτοκίνητα περιέχουν εισαγόμενα ανταλλακτικά.Συσπείρωση της Ευρώπης και ενίσχυση της αγοράς
Σε κάθε περίπτωση όλα αυτά είναι σενάρια και μπορεί να μείνουν σενάρια, με την αγορά εν τέλει να μένει αμετάβλητη. Αυτό που δεν είναι σενάριο, είναι η προσπάθεια των ευρωπαϊκών θεμών να διατηρήσουν την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης. Ήδη η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν (Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπή) είχε συναντήσεις με τον Κινέζο πρωθυπουργό και οι ευρωπαίοι ηγέτες αποφάσισαν να αποδεσμεύσουν 3,5 δις. δολάρια για να τονώσουν την αυτοκινητοβιομηχανία, επενδύοντας σε καινοτομία, εκπαίδευση, υποδομές.Διαπραγματεύσεις σαν μια παρτίδα πόκερ
Ωστόσο, ακόμα έχουμε πολύ δρόμο διότι ακόμα τίποτα δεν είναι σίγουρο. Ο Τραμπ πολλές φορές κάνει κινήσεις για να προκαλέσει ντόρο που θα του εξασφαλίσει διαπραγματευτική ισχύ. Εξάλλου αναμένεται να έχει συναντήσεις με πολλούς ομόλογούς του με σκοπό τη διαπραγμάτευση των δασμών, όπου κανείς δεν μπορεί να προδικάσει τι θα συμβεί. Επίσης ακόμα δεν έχουμε δει τις αντιδράσεις των αμερικάνικων αυτοκινητοβιομηχανιών, οι οποίες με τις ανάλογες πιέσεις -ή μη-που θα ασκήσουν θα παίξουν το ρόλο τους. Θα λέγαμε ότι όλο αυτό θυμίζει μια σκληρή παρτίδα πόκερ, όπου όλοι περιμένουν την κίνηση του άλλου για να καταλάβουν αν θα πάνε πάσο ή all in.Εσείς τι νομίζετε ότι θα συμβεί στο τέλος, θα μείνουν ως έχουν οι δασμοί ή θα αλλάξει η πολιτική του Τραμπ σχετικά με το θέμα; Και εν τέλει πως θα διαμορφωθούν οι τιμές στην ευρωπαϊκή αγορά;
