Διαβάστηκε από 1687αναγνώστεςΗμερομηνία δημοσίευσης:6/3/2007
Όσο μεγαλύτερη ποσότητα αέρα εισέρχεται στο θάλαμο καύσης
ενός κινητήρα, τόσο μεγαλύτερη είναι η απόδοσή του. Η χρήση
υπερτροφοδότη, εξαρτήματος που αυξάνει την πίεση του αέρα στην είσοδο του κυλίνδρου, είναι ένας διαδεδομένος τρόπος για την απόδοση μεγαλύτερης ισχύος.
Τι είναι και πώς δουλεύει;
Το βασικό συστατικό ενός υπερτροφοδοτούμενου αυτοκινήτου είναι φυσικά η τουρμπίνα του. Εκείνη διαθέτει στο εσωτερικό της δύο φτερωτές, που συνδέονται μεταξύ τους μέσω ενός άξονα. Ο στροβιλοσυμπιεστής καυσαερίων εκμεταλλεύεται τη διαστολή και την κινητική ενέργεια των καυσαερίων και τις χρησιμοποιεί για τη συμπίεση του αέρα στην εισαγωγή. Έτσι, ο θάλαμος καύσης δέχεται μεγαλύτερη ποσότητα αέρα (άρα και περισσότερη μάζα), που σε συνδυασμό με την περισσότερη βενζίνη που διοχετεύουν τα μπεκ, έχουμε περισσότερο καύσιμο μείγμα (υπερπλήρωση). Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση της ιπποδύναμης.
To Intercooler είναι υπύθυνο για την ψύξη του αέρα εισαγωγής πριν εκείνος εισχωρήσει στο θάλαμο καύσης.
Τι άλλο χρειάζεται;
Ουσιαστικά ένα από τα βασικότερα περιφερειακά μέρη ενός υπερτροφοδότη είναι ο εναλλάκτης θερμότητας.
Το Intercooler είναι ουσιαστικά ένα ψυγείο, το οποίο τοποθετείται ανάμεσα στην τουρμπίνα και στην εισαγωγή αέρα και έχει ως σκοπό του να ψύχει τον αέρα και άρα να αυξάνει την πυκνότητά του, αφού εκείνος που οδηγείται στο θάλαμο καύσης, αναπτύσσει αρκετά μεγάλες θερμοκρασίες λόγω της συμπίεσής του.
Τα περισσότερα Intercooler είναι αερόψυκτα, ενώ σε ειδικές κατασκευές χρησιμοποιούνται και υδρόψυκτα, που είναι πιο αποδοτικά.
Πού μπαίνουν;
Ο υπερτροφοδότης καυσαερίων μπορεί, με τις κατάλληλες μελέτες και από έμπειρο μηχανικό, να τοποθετηθεί σε ατμοσφαιρικά αυτοκίνητα.
Για τα ήδη τουρμπάτα αυτοκίνητα, το πιο σύνηθες στάδιο βελτίωσης είναι η αλλαγή της τουρμπίνας σε μεγαλύτερη αλλά και κάποιων περιφερειακών μερών, με αποτέλεσμα την αύξηση της απόδοσης.
Ολίγη από ιστορία…
Η ιδέα για αύξηση της απόδοσης, μέσω της συμπίεσης του αέρα στο θάλαμο καύσης, ήταν των γνωστών G. Daimler και R. Diesel.
Από 1885-1896 το έψαχναν, αλλά το 1905 ο Ελβετός μηχανικός Α. Buchi ήταν εκείνος που το έκανε πράξη, αφού προηγήθηκε η ιδέα του μηχανικού υπερσυμπιεστή (Kompressor) το 1900.
Επειδή το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο, ο ίδιος -βασιζόμενος και στις μελέτες της General Motors, που τοποθετούσε τουρμπίνες στα αεροπλάνα από το 1920- παρουσίασε εκ νέου το 1925 νέα πρόταση, με αύξηση της απόδοσης πάνω από 40%.
Το 1930 πολλά πετρελαιοκίνητα φορτηγά έκαναν χρήση υπερτροφοδότησης καυσαερίων.
Το Intercooler το ανακάλυψε η Garett στα τέλη της δεκαετίας του '30.
Το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής με turbo ήταν το Oldsmobile Jetfire Turbo Rocket του 1962.
Το πρώτο βενζινοκίνητο αυτοκίνητο παραγωγής με turbo ήταν το SAAB 99 Turbo του 1976.