Η Ιταλία θέλει κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες στο έδαφός της.
Η Autobianchi επανέρχεται για να μην την πάρει το ιταλικό κράτος.
Οι «νεκρές» μάρκες της Stellantis αναζητούν ρόλους να αναβιώσουν.
Η παράδοση και η ιστορία από τη μια, ο κινέζικος ανταγωνισμός από την άλλη.
Η Ιταλία θέλει κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες στο έδαφός της
Γιατί να θέλει μια κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία να διαλέξει την Ιταλία για να αποφύγει δασμούς; Γιατί να μην πάει στη Σλοβακία, την Ουγγαρία, την Πολωνία και τόσες άλλες χώρες που επίσης διαθέτουν όλο το δίκτυο κατασκευαστών υποσυστημάτων και τεχνογνωσίας προσωπικού που χρειάζεται μια αυτοκινητοβιομηχανία; Χώρες που επίσης έχουν θετική φορολογική αντιμετώπιση απέναντι σε τέτοιες επενδύσεις, αλλά και φθηνότερα εργατικά χέρια; Γιατί η Ιταλία υπόσχεται εκτός από όλα αυτά, και γνωστά Ευρωπαϊκά ονόματα με τα οποία οι Κινέζοι θα λανσάρουν τα Made in Europe μοντέλα τους. Σκέψου μια αναβίωση της Innocenti ή της Autobianchi; Το μόνο πρόβλημα είναι ότι τα σήματα αυτών των (νεκρών) κατασκευαστών δεν ανήκουν στην Ιταλική κυβέρνηση.
Η Autobianchi επανέρχεται για να μην την πάρει το ιταλικό κράτος
Τόσο η Innocenti όσο και η Autobianchi ανήκουν στην Stellantis μετά την ένωση της Fiat-Chrysler με την Peugeot-Citroen. Όμως η ιταλική κυβέρνηση και η Stellantis είναι στα μαχαίρια, λόγω της μείωσης παραγωγής αυτοκινήτων του ομίλου στην Ιταλία. Η απειλή πως η Ιταλία θα πάρει «πίσω» τα δύο ιστορικά σήματα και θα τα παραδώσει σε Κινέζους κατασκευαστές είναι ενεργή εδώ και δύο χρόνια, και σύμφωνα με τον ιταλικό νόμο, αν ένα σήμα δεν χρησιμοποιείται, περνάει στο δημόσιο. Κάτω λοιπόν από αυτόν τον κίνδυνο η Stellantis ντύνει το Fiat Panda (Pandina) με μία σικ έκδοση και το όνομα Autobianchi και μηδενίζει το κοντέρ του χρόνου, υπενθυμίζοντας πως όχι μόνο το σήμα της ανήκει, αλλά και πως έχει τα δικά της σχέδια γι αυτό.
Οι «νεκρές» μάρκες της Stellantis αναζητούν ρόλους να αναβιώσουν
Η Stellantis έχει εξάλλου τη δική της συνεργασία με την κινεζική Leapmotor, η οποία έχει προσβαση σε Ευρωπαϊκά εργοστάσια για να αποφύγει τους δασμούς. Με δεδομένη την ιστορία της Autobianchi, που δημιουργήθηκε για να προσφέρει πιο σικ, στυλιστικές εκδόσεις μοντέλων της Fiat, δεν θα ήταν καθόλου κακή ιδέα να συμβεί το ίδιο και τώρα. Απλά η βάση δεν θα είναι η Fiat αλλά η Leapmotor. Και η Autobianchi δεν είναι η μόνη μάρκα που μπορεί να ξαναδούμε. Βλέπεις το επιθετικό μάρκετινγκ των Κινέζων ίσως να κάνει δουλειά. Οι παραδοσιακές μάρκες, λίγες και με μεγάλες γκάμες, έρχονται απέναντι σε πολλές μάρκες από τον ίδιο όμιλο με λίγα όμως μοντέλα η κάθε μάρκα. Αυτή η λογική θα μπορούσε να εφαρμοστεί τώρα από τη Stellantis. Ένα Autobianchi με σικ στοιχεία, ένα Innocenti με έμφαση σε πρακτικότητα και μικροκινητικότητα, ένα Simca με έμφαση στο χαμηλό κόστος και ένα Talbot για οδηγική εμπειρία. Γιατί όχι;
Η παράδοση και η ιστορία από τη μια, ο κινέζικος ανταγωνισμός από την άλλη
Η αντιμετώπιση του κινέζικου ανταγωνισμού δεν είναι εύκολη υπόθεση, αφού οι Κινέζοι πουλάνε πάνω στο «good enough» ή το «value for money» ή ακόμη και το «better for the money». Δηλαδή πατάνε στο «πακέτο» που αγοράζεις στα λεφτά που δίνεις, το οποίο ποτέ δεν απογοητεύει. Είτε είναι ότι πιο προσιτό, είτε είναι στη μέση της κατηγορίας, είτε χτυπάει στο άνω άκρο. Για την Stellantis το αντίδοτο είναι το συναίσθημα. Αλλιώς αγοράζεις ένα άγνωστο αυτοκίνητο και αλλιώς ένα με σήματα που ξυπνάνε μνήμες. Είτε είναι μνήμες αγωνιστικές, είτε πολιτισμικές, είτε προσωπικές και οικογενειακές. Είναι ένα ρίσκο φυσικά γιατί η νοσταλγία ως μέσο μάρκετινγκ έχει τα ζητήματά της, ειδικά όταν μιλάμε για μάρκες που είναι νεκρές εδώ και δεκαετίες και έχουν αποκοπεί από την καθημερινότητά μας.
Εσύ τι λες; Προτιμάς ένα Autobianchi ως έκδοση του Panda και μετά πίσω στο συρτάρι; Ή μήπως θα το ήθελες ένα αυτοκίνητο με σάρκα και οστά, και ας ήταν κινεζικής προέλευσης αλλά ιταλικής παραγωγής;
