
Γιατί οι πετρελαϊκές θησαυρίζουν όταν εμείς γονατίζουμε στην αντλία;
Από την πηγή στην αντλία τα κέρδη εκτοξεύονται με την τιμή του πετρελαίου.
Σταθερός φόρος και μόνη διαφορά ο ΦΠΑ, μεγάλη «ψαλίδα» όμως στα διυλιστήρια.
Η ζήτηση για καύσιμα δεν μειώνεται παρά την υψηλή τιμή.
Η μόνη «τιμωρία» των πετρελαιάδων είναι τα ηλεκτρικά.
Από την πηγή στην αντλία τα κέρδη εκτοξεύονται με την τιμή του πετρελαίου
Ακούγεται παράδοξο όταν το πετρέλαιο είναι πανάκριβο στις διεθνείς αγορές, και οι τιμές στην αντλία χτυπάνε «κόκκινο» τα κέρδη των πολυεθνικών ενέργειας να εκτοξεύονται. Όμως δεν είναι καθόλου περίεργο. Ο λόγος που μας ακούγεται «κάπως» είναι γιατί από τη μία νομίζουμε πως η κατανάλωση πέφτει, και από την άλλη πως την μεγάλη «κονόμα» την κάνει το δημόσιο με τους φόρους. Ακόμη περισσότερο όμως γιατί απλά δεν ξέρουμε τους μηχανισμούς. Όμως ούτε η κατανάλωση μειώνεται με ακριβές τιμές στην αντλία, ούτε το δημόσιο εισπράττει τη μερίδα του λέοντος. Το κλειδί είναι στο τι χρεώνουν στην πηγή και στα διυλιστήρια.
Σταθερός φόρος και μόνη διαφορά ο ΦΠΑ, μεγάλη «ψαλίδα» όμως στα διυλιστήρια
Να θυμηθούμε πως ο φόρος στα καύσιμα είναι σταθερός ανά χίλια λίτρα. Είτε η αξία τους είναι μικρή είτε μεγάλη ο φόρος είναι ο ίδιος. Άρα λοιπόν στην τιμή του λίτρου το χρήμα που πάει στον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) είναι το ίδιο είτε έχει 1.50 είτε 2.50 η βενζίνη. Το μόνο που αλλάζει είναι το «κομμάτι» του ΦΠΑ που είναι ποσοστό (24%). Όμως το «πάρτι» είναι αλλού. Πρώτα στην πηγή, αφού το ίδιο καύσιμο, με το ίδιο κόστος εξόρυξης τώρα πουλάει αντί για 60 δολάρια το βαρέλι, 110. Το επόμενο και μεγαλύτερο πάρτι είναι στα περιθώρια διύλισης. Δηλαδή τι χρεώνει το διυλιστήριο για την μετατροπή του αργού σε βενζίνη. Και όταν η ζήτηση αυξάνεται με τον πανικό, η ψαλίδα μεγαλώνει με τεράστια κέρδη για τα διυλιστήρια. Αν σε αυτό προσθέσεις το ότι η αξία των αποθεμάτων που υποχρεωτικά διατηρούν τα διυλιστήρια εκτοξεύεται σε μία μόνο μέρα, βλέπεις πως η κερδοφορία γίνεται τεράστια.
Η ζήτηση για καύσιμα δεν μειώνεται παρά την υψηλή τιμή
Εδώ είναι και η μεγαλύτερη πλάνη. Μπορεί εσύ να είσαι του 20 έβαζα, 20 βάζω όμως σκέψου πως πάλι το δίνεις το 20άρικο, αυτή τη φορά για λιγότερα καύσιμα. Και είτε το θες είτε όχι θα πας πιο συχνά στο βενζινάδικο, γιατί αλλιώς δεν κινείσαι. Η αγορά καυσίμων είναι ανελαστική. Δηλαδή θα κόψεις το σινεμά και την ταβέρνα όταν υπάρχει «ζόρι» όχι όμως και τα καύσιμα, γιατί απλά πρέπει να πας δουλειά κάθε μέρα. Και αν εσύ κάτι «κόψεις», όλες οι μεταφορές συνεχίζουν ως έχουν. Ακόμη περισσότερο όμως, όταν υπάρχει πανικός, οι κυβερνήσεις υποχρεώνουν τα διυλιστήρια να κρατάνε τα αποθέματά τους ψηλά για να υπάρχει σταθερή παροχή καυσίμων. Που σημαίνει πως μπορεί εσύ να έβαλες λιγότερη βενζίνη, όμως τελικά αγοράστηκε περισσότερο και διυλίστηκε περισσότερο πετρέλαιο. Και αν δεν το αγοράζεις ως καύσιμο σήμερα, θα το πάρεις αργότερα. Δεν πάει χαμένο.
Η μόνη «τιμωρία» των πετρελαιάδων είναι τα ηλεκτρικά
Αν κάθε φορά που ακούς στις ειδήσεις για την τρελή κερδοφορία των εταιρειών πετρελαίου και των διυλιστηρίων βγάζεις «αφρούς», όσο είσαι εσύ αυτός που πάει κάθε τόσο και τους πληρώνει στο πρατήριο, να ξέρεις, από εσένα «βγάζουν». Δεν βγάζουν από τους ηλεκτροκίνητους που απλά φορτίζουν με ρεύμα. Εξάλλου η τιμή του ρεύματος έχει πιο αργούς ρυθμούς αυξομείωσης και απορροφά πολύ περισσότερο και πολύ καλύτερα τα σκαμπανεβάσματα της αγοράς ενέργειας. Όταν η βενζίνη «πηδάει» 20 λεπτά σε ένα βράδυ, το ρεύμα θέλει ένα τρίμηνο για να πάρει πάνω και σίγουρα όχι τόση διαφορά. Αν θες λοιπόν να μην τα βγάζουν από εσένα, η ηλεκτροκίνηση είναι μονόδρομος.
Εσύ πώς νομίζεις πως κάνουν τις τρελές κερδοφορίες οι πετρελαϊκές εταιρείες όταν ακριβαίνει το πετρέλαιο; Είναι το δημόσιο που «αρμέγει» φόρο; Και πώς «κονομάνε» όταν η ζήτηση (νομίζεις πως) πέφτει;

