Οι ανάγκες της Αθήνας μεγαλώνουν γρηγορότερα από το δίκτυο του Μετρό.
Mεγάλες οι ελλείψεις στον Συγκοινωνιακό Χάρτη.
Ελπίδα ανάσας από την Γραμμή 4 και την επέκταση στη Δυτική Αθήνα.
Πρέπει να πέσουν λεφτά για να γίνουν έργα υποδομών.
Οι ανάγκες της Αθήνας μεγαλώνουν γρηγορότερα από το δίκτυο του Μετρό
Η συμπλήρωση 26 ετών από την είσοδο του Μετρό στη ζωή των Αθηναίων το 2000 σηματοδότησε μια νέα εποχή για τις μετακινήσεις στην Αθήνα, όμως οι ανάγκες της πόλης φαίνεται πως μεγαλώνουν ταχύτερα από το δίκτυο σταθερής τροχιάς. Παρά την προσθήκη σταθμών σε περιοχές όπως το Περιστέρι, το Ελληνικό και ο Πειραιάς, ο χάρτης της Αθήνας εξακολουθεί να παρουσιάζει σημαντικά «κενά» που δυσχεραίνουν την καθημερινότητα χιλιάδων πολιτών. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, η ανάγκη για επιτάχυνση των έργων είναι πλέον επιτακτική, καθώς το κυκλοφοριακό πρόβλημα πνίγει τους κεντρικούς οδικούς άξονες.
Οι μεγάλες ελλείψεις στον Συγκοινωνιακό Χάρτη
Η πιο τρανταχτή έλλειψη εντοπίζεται στον άξονα της Λεωφόρου Κηφισιάς, όπου από το ύψος του Ψυχικού μέχρι το Κτήμα Συγγρού δεν υπάρχει καμία σύνδεση με το Μετρό. Πρόκειται για την περιοχή με τη μεγαλύτερη ανάγκη μελλοντικών επεκτάσεων, καθώς αποτελεί τον κεντρικό επιχειρηματικό πνεύμονα της Αθήνας με χιλιάδες εργαζόμενους. Αντίστοιχα, στα Βόρεια Προάστια παραμένουν χωρίς πρόσβαση η Νέα Ερυθραία, η Λυκόβρυση, η Πεύκη, η Πεντέλη, τα Βριλήσσια και τα Μελίσσια, χωρίς μάλιστα να προβλέπεται κάποιο άμεσο έργο στον ορατό ορίζοντα.
Στο νότιο τμήμα της πρωτεύουσας, τα κενά είναι εξίσου σημαντικά παρά την ύπαρξη των γραμμών 2 και 3. Το κάτω Καλαμάκι, η Άνω Ηλιούπολη και μεγάλες εκτάσεις του Αγίου Δημητρίου παραμένουν μακριά από τους υφιστάμενους σταθμούς. Η Γλυφάδα και η Άνω Γλυφάδα αποτελούν επίσης περιοχές «πρώτης γραμμής» για επέκταση, ειδικά με τη δημιουργία του νέου αστικού πόλου στο Ελληνικό, η οποία θα φέρει χιλιάδες νέους κατοίκους και επισκέπτες μέχρι το 2030. Στην παραλιακή ζώνη, το Παλαιό Φάληρο, η Λεωφόρος Αμφιθέας και η περιοχή της Καλλιθέας στερούνται ταχείας σύνδεσης, με το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος να περιμένει ακόμη τον δικό του σταθμό.
Η πιο τρανταχτή έλλειψη εντοπίζεται στον άξονα της Λεωφόρου Κηφισιάς, όπου δεν υπάρχει καμία σύνδεση με το Μετρό. Πρόκειται για την περιοχή με τη μεγαλύτερη ανάγκη επεκτάσεων, καθώς αποτελεί τον κεντρικό επιχειρηματικό πνεύμονα της Αθήνας με χιλιάδες εργαζόμενους.
Ελπίδα ανάσας από την Γραμμή 4 και την επέκταση στη Δυτική Αθήνα
Η ελπίδα για την αποσυμφόρηση του κέντρου βασίζεται στη νέα Γραμμή 4, η οποία βρίσκεται υπό κατασκευή και αναμένεται να λειτουργήσει την περίοδο 2032-2033. Με 15 νέους σταθμούς, το Μετρό θα εισέλθει σε πυκνοκατοικημένες γειτονιές όπως τα Εξάρχεια, το Κολωνάκι, η Κυψέλη, το Γαλάτσι, τα Ιλίσια, Ζωγράφου και η Καισαριανή. Το έργο αυτό θα αλλάξει τον χάρτη των μετακινήσεων, όμως από μόνο του δεν αρκεί για να καλύψει τις ανάγκες μιας μητρόπολης που επεκτείνεται διαρκώς προς όλες τις κατευθύνσεις.
Στα δυτικά προάστια, η προσοχή στρέφεται στην επέκταση της Γραμμής 2 προς το Ίλιον, ένα έργο που βρίσκεται σε φάση διαγωνισμού και αναμένεται να καλύψει και ένα τμήμα του Καματερού. Ωστόσο, άλλες περιοχές όπως η Πετρούπολη, οι Άγιοι Ανάργυροι, το Χαϊδάρι κατά μήκος της Λεωφόρου Αθηνών και οι Αχαρνές παραμένουν εκτός του άμεσου προγραμματισμού, εντείνοντας το αίσθημα της συγκοινωνιακής απομόνωσης για τους κατοίκους της Δυτικής Αττικής.
Πρέπει να πέσουν λεφτά για να γίνουν έργα υποδομών
Για να αποκτήσει η Αθήνα ένα δίκτυο αντάξιο πόλεων όπως η Μαδρίτη ή η Βαρκελώνη, οι οποίες διαθέτουν πάνω από 10 γραμμές σε λειτουργία, απαιτείται ένα νέο μείγμα χρηματοδότησης. Η παραδοσιακή εξάρτηση από τα ευρωπαϊκά κονδύλια του ΕΣΠΑ δεν επαρκεί πλέον, καθώς οι πόροι για βασικές υποδομές μειώνονται διεθνώς, παρόλα αυτά ο δημοσιονομικός χώρος υπάρχει και θα πρέπει να παρθεί απόφαση για διάθεση μέρος των εσόδων των φόρων στα έργα υποδομών από τα φορολογικά έσοδα. Εκτιμάται ότι μόνο για τις επεκτάσεις προς τα Βόρεια, Γλυφάδα και Καλλιθέα απαιτούνται κεφάλαια που αγγίζουν τα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ.
Οι συγκοινωνιολόγοι προειδοποιούν ότι η καταπολέμηση του «τέρατος» του κυκλοφοριακού περνά αποκλειστικά μέσα από τα μέσα σταθερής τροχιάς. Παρά τη συμβολή του Τραμ και του Προαστιακού, το Μετρό παραμένει η μόνη λύση που προσφέρει τη μεταφορική ικανότητα και την ταχύτητα που χρειάζεται η σύγχρονη Αθήνα. Η επένδυση στις επεκτάσεις δεν είναι πλέον μια επιλογή υποδομής, αλλά μια αναγκαία επένδυση για την ποιότητα ζωής και την οικονομική ανάπτυξη της πρωτεύουσας τα επόμενα χρόνια.
