Το «μπλε οβάλ» καινοτομεί στην οδική ασφάλεια εδώ και δεκαετίες.
Σήμερα έψαχναν τρόπο να κάνουν ακόμα πιο αποδοτικούς τους αερόσακους.
Ένας έξτρα θάλαμος στον υπάρχοντα αερόσακο και το Ford Explorer άγγιξε το «τέλειο» στην πλευρική σύγκρουση.
Πού κολλάει όμως η σαντιγί με τους αερόσακους;
Το «μπλε οβάλ» καινοτομεί στην οδική ασφάλεια εδώ και δεκαετίες
Η Ford, μια από τις ιστορικότερες και σημαντικότερες αυτοκινητοβιομηχανίες στον κόσμο, ανέκαθεν πρωτοστατούσε και στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Ήταν η πρώτη φίρμα που χρησιμοποίησε κρύσταλλα ασφαλείας στα μοντέλα της πριν από 99 χρόνια, ώστε σε περίπτωση ατυχήματος να θρυμματίζονται και να μην τραυματίζουν επιβάτες και περαστικούς, ενώ ήταν από τους πρώτους που χρησιμοποίησε το ABS ως στάνταρ εξοπλισμό σε μοντέλο της πριν από 42 χρόνια. Αυτή τη νοοτροπία φαίνεται πως διατηρούν μέχρι και σήμερα οι άνθρωποι του μπλε οβάλ, με τεχνολογίες όπως το Ford Blue Cruise στην Mustang Mach-e, ή τώρα ο εξελιγμένος πλευρικός αερόσακος ανάμεσα σε οδηγό και συνοδηγό, στο Ford Explorer.
Αν τα χασατε – Διαβαστε και αυτά:
Σήμερα έψαχναν τρόπο να κάνουν ακόμα πιο αποδοτικούς τους αερόσακους
Οι αερόσακοι αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα συστήματα παθητικής ασφάλειας στα αυτοκίνητα και εξελίσσονται συνεχώς, είτε με προσθήκη νέων «τύπων» αερόσακου είτε με τη χρήση νέων τεχνολογιών που βελτιώνουν την απόδοσή τους. Κατά τη διαδικασία εξέλιξης του ηλεκτρικού Ford Explorer, η ομάδα ανάπτυξης της αμερικανικής φίρμας διεξήγαγε δεκάδες δοκιμές πρόσκρουσης στα εργαστήριά της και παρά το γεγονός πως η απόδοσή του πληρούσε ή και ξεπερνούσε τα απαραίτητα πρότυπα ασφαλείας που επιβάλλει η νομοθεσία σε ΗΠΑ και Ε.Ε., εκείνοι ήθελαν να την βελτιώσουν ακόμα περισσότερο μειώνοντας την μετακίνηση του σώματος των εμπρός επιβατών σε περίπτωση πλευρικής σύγκρουσης. Η αρχική σκέψη αφορούσε βελτίωση με μια πιο «αγωνιστική» ζώνη ασφαλείας, όμως η ιδέα αυτή απορρίφθηκε για λόγους πρακτικότητας και άνεσης.
Ένας έξτρα θάλαμος στον υπάρχοντα αερόσακο και το Ford Explorer άγγιξε το «τέλειο» στην πλευρική σύγκρουση
Η επόμενη ιδέα αφορούσε έναν αερόσακο μεταξύ οδηγού-συνοδηγού που θα βρισκόταν τοποθετημένος στην οροφή του αυτοκινήτου. Όμως ήταν χωροταξικά αδύνατο να χωρέσουν έναν αερόσακο αρκετά μεγάλο ώστε να προφυλάξει δύο ανθρώπους σε τόσο μικρό χώρο και έτσι αποφασίστηκε η τροποποίηση του πλευρικού αερόσακου που υπήρχε ήδη στο κάθισμα του οδηγού από τη μεριά της κονσόλας, με την τοποθέτηση ενός δεύτερου θαλάμου που θα τον έκανε πιο «παχύ». Αυτή η μετατροπή επιβραβεύτηκε και από τον EuroNCAP καθώς το 5άστερο Explorer έλαβε στην πλαϊνή σύγκρουση 15,5 βαθμούς με μέγιστη βαθμολογία το 16!
Πού κολλάει όμως η σαντιγί με τους αερόσακους;
Βλέπεις εδώ και δεκαετίες οι αερόσακοι λειτουργούν με έκρηξη ώστε να φουσκώσουν σε χιλιοστά του δευτερολέπτου και όπως αντιλαμβάνεται κανείς η έκρηξη αυτή παράγει θερμότητα. Και κάπου εδώ οι άνθρωποι της Ford εμπνεύστηκαν από τη… σαντιγί. Σε συνεργασία με εταιρεία που ξεκίνησε κατασκευάζοντας φιάλες αερίου που βρίσκονται στα δοχεία σαντιγί, οι άνθρωποι της Ford διαπίστωσαν πως χρησιμοποιώντας μια παρόμοια τεχνολογία μπορούν να φουσκώνουν τους αερόσακους στον ίδιο χρόνο αλλά με πολύ χαμηλότερες εκλυόμενες θερμοκρασίες. Με τον τρόπο αυτό κατάφεραν να ενεργοποιείται ο νέος, μεγαλύτερος αερόσακος στον χρόνο που πρέπει ώστε να προστατεύει τους μπροστά επιβάτες, αλλά χωρίς την απαραίτητη θερμότητα που θα παραγόταν με την προϋπάρχουσα θερμοκρασία.
