Παρά την αγωνιστική και πολύπλοκη εμφάνισή του πρόκειται για ένα αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων.
Τοποθετήθηκε στο Oldsmobile Hurst/Olds του 1983-84.
Η βασική ιδέα ήταν να προσφέρουν τις αλλαγές ενός αγωνιστικού της εποχής.
Πώς δούλευε η «χειροκίνητη» λειτουργία σε αυτό το σασμάν.
Η πολυπλοκότητα του, το κόστος κατασκευής και η εξέλιξη το κατέστησαν γρήγορα ξεπερασμένο.
Παρά την αγωνιστική και πολύπλοκη εμφάνισή του πρόκειται για ένα αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων.
Η ιστορία της παγκόσμιας αυτοκίνησης είναι γεμάτη από περίεργες μηχανολογικές πατέντες, όμως η συγκεκριμένη κερδίζει εύκολα το βραβείο της πιο τρελής έμπνευσης. Φανταστείτε να κοιτάζετε την κεντρική κονσόλα ενός αυτοκινήτου και να αντικρίζετε τρεις ανεξάρτητους λεβιέδες ταχυτήτων, τη στιγμή που στο πάτωμα δεν υπάρχει πουθενά πεντάλ συμπλέκτη. Παρά την αγωνιστική και πολύπλοκη εμφάνισή του, πρόκειται για ένα καθαρόαιμο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων.
Τοποθετήθηκε στο Oldsmobile Hurst/Olds του 1983-84
Το εντυπωσιακό αυτό σύστημα μετάδοσης δεν αποτελούσε κάποια custom μετατροπή, αλλά εργοστασιακό εξοπλισμό. Τοποθετήθηκε σε ένα εμβληματικό μοντέλο που άφησε εποχή στην αμερικανική αγορά, το Oldsmobile Hurst/Olds του 1983-84.
Το συγκεκριμένο muscle car βασιζόταν στο δημοφιλές Oldsmobile Cutlass και δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τον θρυλικό βελτιωτικό οίκο Hurst Performance, γιορτάζοντας τα 15 χρόνια της σύμπραξής τους. Κάτω από το μακρύ καπό του φιλοξενούσε έναν πεντάλιτρο V8 κινητήρα 183 ίππων με ροπή 332 Nm, όμως το σήμα κατατεθέν του ήταν οι τρεις λεβιέδες ανάμεσα στα καθίσματα.
Το εντυπωσιακό αυτό σύστημα μετάδοσης δεν αποτελούσε κάποια custom μετατροπή, αλλά εργοστασιακό εξοπλισμό. Τοποθετήθηκε σε ένα εμβληματικό μοντέλο που άφησε εποχή στην αμερικανική αγορά, το Oldsmobile Hurst/Olds του 1983-84.
Η βασική ιδέα ήταν να προσφέρουν τις αλλαγές ενός αγωνιστικού της εποχής
Το σύστημα είχε την επίσημη ονομασία Hurst Lightning Rods. Η βασική ιδέα των δημιουργών του ήταν να προσφέρουν στον οδηγό την αίσθηση και τις αστραπιαίες αλλαγές ενός αγωνιστικού αυτοκινήτου της εποχής, χωρίς όμως την ανάγκη να πατάει συμπλέκτη και να κουράζεται στις καθημερινές μετακινήσεις. Με αυτόν τον τρόπο, ο οδηγός μπορούσε να ελέγχει χειροκίνητα και με ακρίβεια κάθε σχέση του σασμάν, εκμηδενίζοντας τις πιθανότητες για λάθος αλλαγή κατά τη διάρκεια μιας γρήγορης επιτάχυνσης στην ευθεία.
Η διάταξη και η χρήση των τριών επιλογέων απαιτούσε μια σχετική εξοικείωση, καθώς η λειτουργία τους γινόταν με κατεύθυνση από τα αριστερά προς τα δεξιά.
Ο κύριος επιλογέας βρισκόταν στα αριστερά και ήταν υπεύθυνος για τις κλασικές θέσεις στάθμευσης, όπισθεν και νεκράς (P, R, N), καθώς και για την αυτόματη επιλογή της βασικής σχέσης οδήγησης. Οι άλλοι δύο λεβιέδες, ο μεσαίος και ο δεξιός, είχαν αναλάβει αποκλειστικά το χειροκίνητο ανέβασμα των ταχυτήτων.
Πώς δούλευε η «χειροκίνητη» λειτουργία σε αυτό το σασμάν
Για να ξεκινήσει η διαδικασία της χειροκίνητης οδήγησης, ο οδηγός έπρεπε αρχικά να τραβήξει και τους τρεις λεβιέδες τέρμα πίσω, στην κατώτερη θέση τους, επιλέγοντας έτσι την 1η ταχύτητα.
Για να περάσει στη 2η ταχύτητα, έσπρωχνε τον εξωτερικό δεξί λεβιέ προς τα εμπρός. Στη συνέχεια, για την επιλογή της 3ης ταχύτητας, ακολουθούσε το σπρώξιμο του μεσαίου λεβιέ προς τα εμπρός.
Το κιβώτιο διέθετε επίσης και μια τέταρτη σχέση οικονομίας, το λεγόμενο Overdrive. Για να ενεργοποιηθεί αυτή, ο οδηγός μετακινούσε τον κύριο αριστερό λεβιέ μία θέση μπροστά, ενώ οι υπόλοιποι δύο παρέμεναν σταθεροί στην εμπρόσθια θέση τους.
Αν όλη αυτή η διαδικασία ακούγεται υπερβολικά κουραστική, οι σχεδιαστές είχαν προνοήσει. Ο οδηγός είχε τη δυνατότητα να τοποθετήσει απλώς τον αριστερό λεβιέ στη θέση "D" και να οδηγήσει το Hurst/Olds σαν ένα απόλυτα φυσιολογικό αυτόματο αυτοκίνητο, αφήνοντας το κιβώτιο να κάνει όλη τη δουλειά μόνο του.
Η πολυπλοκότητα του, το κόστος κατασκευής και η εξέλιξη το κατέστησαν γρήγορα ξεπερασμένο.
Όπως ήταν φυσικό, αυτό το εξαιρετικά πολύπλοκο μηχανικό σύστημα δεν κατάφερε ποτέ να καθιερωθεί στην ευρεία παραγωγή ή να υιοθετηθεί από άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες. Η πολυπλοκότητα του χειρισμού, το αυξημένο κόστος κατασκευής και η μετέπειτα εξέλιξη των ηλεκτρονικών αυτόματων κιβωτίων το κατέστησαν γρήγορα ξεπερασμένο.Ωστόσο, το γεγονός ότι κυκλοφόρησε κανονικά στους δρόμους μέσα από ένα εργοστασιακό μοντέλο της Oldsmobile, το μετατρέπει σήμερα σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και περιζήτητα μηχανικά παράδοξα για τους συλλέκτες κλασικών οχημάτων σε όλο τον κόσμο.
