1. Γιατί όχι ελεύθερα στο αυτοκίνητο; Γιατί από μια απλή απότομη αλλαγή πορείας, ένα φρενάρισμα ή στη χειρότερη περίπτωση ένα ατύχημα, το παιδί μπορεί να χτυπήσει βίαια πάνω στα καθίσματα, τον ουρανό, τις πόρτες και λαβές, ακόμη και να εκτοξευθεί εκτός του οχήματος με θανάσιμες συνέπειες. Η δική μας προσοχή δεν είναι ποτέ αρκετή. 2. Γιατί όχι αγκαλιά: Γιατί όχι μόνο δεν αντέχουν τα χέρια του συνοδού να το συγκρατήσουν, αλλά, το τραγικότερο, το παιδί λειτουργεί ως αερόσακος για τον συνοδό που το συνθλίβει με το ίδιο του το βάρος. 3. Γιατί όχι μόνο ζώνη ασφαλείας; Γιατί οι ζώνες ασφαλείας των αυτοκινήτων είναι σχεδιασμένες για άνθρωπο με ελάχιστο ύψος 1,50 μέτρων και σωματότυπο ενήλικα. Ως εκ τούτου δεν μπορούν να λειτουργήσουν σε παιδιά, που όχι μόνο είναι μικρότερου ύψους, αλλά διαθέτουν και εντελώς διαφορετική κατανομή βάρους και δομή σώματος. 4. Γιατί καθισματάκι; Για να συγκρατήσει το παιδί στη θέση του και να αναλάβει να απορροφήσει την ενέργεια της πρόσκρουσης. Με το 25% της μάζας του σώματος ενός νηπίου συγκεντρωμένη στο κεφάλι (έναντι 6% ενός ενήλικα) ο αυχένας είναι αδύνατον να αντέξει την καταπόνηση σε περίπτωση ατυχήματος. Ακόμη, η θωρακική κοιλότητα δεν έχει τη δομή να προστατεύσει τα όργανα σε περίπτωση βίαιης πρόσκρουσης με κάποιο αντικείμενο μέσα στο όχημα (κάθισμα, ταμπλό, πόρτα κ.λπ.). 5. Τι λέει ο νόμος: Νόμος 2696 ¶ρθρο 12 Παράγραφος 5 (ΚΟΚ)Για τη μεταφορά παιδιών ηλικίας μικρότερης των 12 ετών με αυτοκίνητο είναι υποχρεωτική η χρήση ειδικών μέσων συγκράτησης και προστασίας όπως καθισμάτων, ζωνών ασφάλειας κ.λπ. Το πρόστιμο είναι 83 ευρώ. Νόμος 2696 ¶ρθρο 33 Παράγραφος Β (ΚΟΚ) Απαγορεύεται η κατάληψη θέσης παραπλεύρως του οδηγού από παιδιά ηλικίας μικρότερης των δώδεκα ετών, εφόσον δεν συγκρατούνται με εγκεκριμένο σύστημα συγκράτησης κατάλληλο για την ηλικία, το ύψος και το βάρος τους ως και από περισσότερα πρόσωπα απ' όσα επιτρέπεται στη θέση αυτή. 6. Σε ποια θέση μπαίνουν τα καθίσματα; Τα παιδικά καθίσματα τοποθετούνται στις πίσω θέσεις του αυτοκινήτου. Οι ζώνες ασφαλείας που τα συγκρατούν πρέπει να είναι τριών σημείων και έτσι οι μεσαίες πίσω θέσεις που έχουν ζώνη μόνο δύο σημείων δεν προβλέπονται. Πρέπει να συμβουλευτούμε το εγχειρίδιο του αυτοκινήτου μας, ώστε να πάρουμε προφυλάξεις από αερόσακους πλευρικούς ή οροφής εάν και εφόσον υπάρχει λόγος. Στο εμπρός κάθισμα τα παιδιά με καθισματάκι ταξιδεύουν μόνο όταν είναι απολύτως απαραίτητο οπότε και υποχρεωτικά απενεργοποιούμε τον αερόσακο συνοδηγού και τραβάμε το κάθισμα όσο πιο μακριά από το ταμπλό γίνεται. 7. Πώς διαλέγουμε κάθισμα; Με βάση την ηλικία του παιδιού, το ύψος και το βάρος του διαλέγουμε τον τύπο. Το κάθισμα πρέπει να φέρει απαραίτητα έγκριση τύπου ΕCER44/03, που αναγράφεται πάνω του. Ο τρόπος στερέωσης πρέπει να επιβεβαιωθεί για συμβατότητα με το αυτοκίνητό μας και ιδανικά να δοκιμαστεί πριν την αγορά. 8. Πότε αλλάζουμε κάθισμα; Σε περίπτωση ατυχήματος το καθισματάκι πρέπει να θεωρήσουμε πως "αναλώθηκε" και να αντικατασταθεί. Γι' αυτό δεν αγοράζουμε μεταχειρισμένα καθισματάκια ή δεν χρησιμοποιούμε φιλικές δωρεές αγνώστου ιστορικού. Το παιδί καθώς μεγαλώνει και αλλάζει βάρος και ύψος χρειάζεται και άλλο κάθισμα. Οι δοκιμές πρόσκρουσης έχουν δείξει πως ένα μικρόσωμο και ελαφρύ παιδί σε ένα μεγαλύτερο κάθισμα ή αντίθετα ένα βαρύ και μεγάλο παιδί σε μικρό κάθισμα δεν προστατεύονται όσο ένα παιδί στο σωστό κάθισμα. 9. Συχνά Προβλήματα; Γονείς που ταξιδεύουν με τα παιδιά τους συχνά πρέπει να προμηθευτούν κάθισμα που επιτρέπει την κλίση της πλάτης, ώστε το παιδί να κοιμάται χωρίς να "κρέμεται" το κεφάλι εμπρός ή στο πλάι. Υπάρχουν πάντως και ειδικά μαξιλαράκια γι' αυτόν το λόγο. Προσοχή θα πρέπει να δοθεί στα μεγαλύτερα παιδιά που μπορούν και ξεκουμπώνουν τη ζώνη τους. Το παιδί πρέπει να συνειδητοποιεί το λόγο, αλλά και την απόλυτη ανάγκη χωρίς καμία υπαναχώρηση από μέρους μας. Ο κίνδυνος είναι θανάσιμος.Το καθισματάκι πρέπει να βγαίνει και να καθαρίζεται ο χώρος από κάτω συχνά. Για να μην αφήσει μόνιμα σημάδια στο κάθισμα καλό είναι να εναλλάσσεται η θέση του δεξιά και αριστερά. 10. Πως μαθαίνει το παιδί; Μέσα από το παιχνίδι και τη συζήτηση το παιδί αντιλαμβάνεται τόσο τον κίνδυνο, όσο και το απαραίτητο του καθίσματος. Γίνεται έτσι το κάθισμα απαραίτητη προϋπόθεση στις μετακινήσεις του.
