
Μην το κάνεις όπως η AUDI (χωρίς δαχτυλίδια) στην Κίνα!
Η AUDI χωρίς δαχτυλίδια δεν πάει και πολύ καλά στην Κίνα.
Δεν θα πουλούσαν ποτέ νουντλς τα McDonalds στο Πεκίνο.
Η εταιρική ταυτότητα είναι το ισχυρότερο χαρτί των ιστορικών κατασκευαστών.
Η μεταμόρφωση των ιστορικών κατασκευαστών σε απομίμηση κινέζικων μοντέλων βλάπτει.
Η AUDI χωρίς δαχτυλίδια δεν πάει και πολύ καλά στην Κίνα
Το AUDI (όλα κεφαλαία) Ε5 Sportback είναι ένα απίθανο αυτοκίνητο. Όμορφο από κάθε γωνία, πανίσχυρο, γρήγορο, με τεχνολογία αιχμής, εκπληκτική ποιότητα, άριστη εργονομία, γερμανική μηχανολογία. Δεν υπάρχει πτυχή του που να μην παίρνει άριστα. Είναι το Audi -χωρίς δαχτυλίδια- που οι Γερμανοί λάνσαραν για να «νικήσουν» τους Κινέζους στο ίδιο τους το παιχνίδι, των ηλεκτρικών γκατζετο-ποιημένων αυτοκινήτων και μάλιστα εντός έδρας, στην κινεζική αγορά. Μάντεψε πόσο καλά τα πάει. Μετά τις απογοητευτικές πωλήσεις η Audi κόβει 5.000 ευρώ από την τιμή του για να τονώσει την αγορά. Πολύ πιθανόν, άδικα.
Δεν θα πουλούσαν ποτέ νουντλς τα McDonalds στο Πεκίνο
Σκέψου γιατί. Αν π.χ. τα McDonalds στο Πεκίνο σέρβιραν κινέζικο φαγητό, ποιος θα πήγαινε; Αν πουλούσαν σουβλάκια στην Αθήνα, ποιος θα τα αγόραζε; Όταν λοιπόν οι ιστορικές μάρκες αποφασίζουν να παίξουν το «παιχνίδι» του κινεζικού ανταγωνισμού, δεν έχουν καμία ελπίδα. Ειδικά στην Κίνα, αλλά και εκτός. Καλώς ή κακώς υπάρχει μεγάλη απόσταση απέναντι στα δύο προϊόντα. Ναι, και τα μοντέλα των ιστορικών κατασκευαστών και αυτά από τις νέες κινέζικες μάρκες είναι αυτοκίνητα, όμως έχουν τελείως διαφορετική τοποθέτηση στην αγορά, και απευθύνονται σε τελείως διαφορετικά κοινά.
Η εταιρική ταυτότητα το ισχυρότερο χαρτί των ιστορικών κατασκευαστών
Για κάποιον που θέλει να αγοράσει ένα νέο κινέζικο αμάξι, σημασία έχει η καινοτομία, ο νεωτερισμός, η διαφορετικότητα μέσα από τη φρεσκάδα του καινούργιου. Στο άλλο άκρο του κοινού αυτού, πολλοί θα ψάξουν να αγοράσουν ένα κινέζικο μοντέλο γιατί είναι κελεπούρι. Και πολύ αυτοκίνητο και καλό αυτοκίνητο, και μάλιστα σε ιδιαίτερα προσιτή τιμή και από ένα πολύ καλό και γνωστό δίκτυο. Όπως είπαμε, κελεπούρι. Ένα μεγάλο κομμάτι της αγοράς όμως αγοράζει πιο συγκεκριμένα. Ξέρει ακριβώς τι μοντέλο ή και τι μάρκα θέλει. Αγοράζει με κριτήριο την εταιρική ταυτότητα του αυτοκινήτου. Αγοράζει όχι μόνο το προϊόν, δηλαδή το αυτοκίνητο, αλλά και την ιστορία του, το σήμα του, την προσωπικότητά του. Αυτό θέλει, αυτό περιμένει, αυτό προτιμά.
Η μεταμόρφωση των ιστορικών κατασκευαστών σε απομίμηση κινέζικων μοντέλων βλάπτει
Σαφώς οι ιστορικοί κατασκευαστές έχουν να μάθουν από τους Κινέζους. Ο τρόπος που λανσάρουν μοντέλα σε μόλις 2-3 χρόνια από το χαρτί στην άσφαλτο. Ο τρόπος που περνάνε τις τεχνολογίες γρήγορα στην παραγωγή. Και ο τρόπος που αλλάζουν ονόματα, μάρκες, σχήματα, κατηγορίες για να πιάσουν την αγορά, και όχι να την αλλάξουν, είναι μοναδικός. Και αυτά τα μαθήματα, όσες ιστορικές μάρκες αρχίζουν να τα ενσωματώνουν, έχουν αποτελέσματα. Το να ξηλώνεις όμως τα σήματά σου, ειδικά από το πίσω μέρος, και να γράφεις τη μάρκα λες και θες να γίνεις και εσύ Omoda, ενώ έχεις ιστορικό σηματάκι Skoda, είναι λάθος. Ο κόσμος των ιστορικών μαρκών το μόνο που σίγουρα δεν θέλει είναι ένα ιμιτασιόν κινέζικο αμάξι. Δεν θέλει σουβλάκι από τα McDonalds αλλά από το σωστό, το «ορθόδοξο» το σουβλατζίδικο.
Εσύ τι λες; Πώς βλέπεις την προσπάθεια πολλών ιστορικών κατασκευαστών να «μοιάσουν» με τις κινέζικες μάρκες; Τους βοηθάει; Ή χάνουν το παιχνίδι;
