Υποχρεωτική τηλεργασία για να λυθεί το κυκλοφοριακό! Γίνεται;

Κάθε χρόνο χάνουμε 143 ώρες στην κίνηση και «πετάμε» 200 ευρώ σε καύσιμα.
Η κίνηση θα χειροτερεύει τα επόμενα χρόνια.
Υπάρχουν λύσεις όπως επανασχεδίαση δρόμων με κόμβους ή λωρίδες για οχήματα με παραπάνω από έναν επιβάτες.
Μια ρεαλιστική και άμεσα εφαρμόσιμη λύση είναι, επίσης, η υποχρεωτική τηλεργασία.

autotriti team

Κυκλοφοριακό στην Αττική: Ένα πρόβλημα που δεν χωρά πια αναβολές

Το κυκλοφοριακό πρόβλημα στην Αττική δεν είναι κάτι καινούργιο. Είναι όμως πλέον δομικό. Κάθε χρόνο στους ίδιους δρόμους κινούνται περισσότερα αυτοκίνητα, με τις μετακινήσεις να αυξάνονται και τις ώρες αιχμής να απλώνονται σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Η πρώτη και βασικότερη αιτία είναι απλή: Τα αυτοκίνητα αυξάνονται με ταχύτερο ρυθμό από τις υποδομές. Η Αττική συγκεντρώνει πληθυσμό, θέσεις εργασίας και δραστηριότητες που αναγκάζουν εκατομμύρια μετακινήσεις καθημερινά. Ακόμα και έργα που βελτιώνουν πρόσκαιρα την κατάσταση, όπως νέοι κόμβοι ή επεκτάσεις δρόμων, απορροφούνται γρήγορα από τη ζήτηση. Το κυκλοφοριακό πλέον δεν λύνεται με περισσότερο τσιμέντο

Κάθε χρόνο χάνουμε 143 ώρες στην κίνηση και «πετάμε» 200 ευρώ σε καύσιμα

Το αποτέλεσμα είναι γνωστό σε όλους: χαμένες εργατοώρες, νεύρα, αυξημένη κατανάλωση καυσίμου και επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει πρόβλημα, αλλά αν υπάρχει πολιτική και κοινωνική βούληση να εφαρμοστούν λύσεις που εδώ και χρόνια συζητάμε θεωρητικά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του TomTom Traffic Index οι Αθηναίοι οδηγοί χάνουν 143 ώρες το χρόνο στην κίνηση, την ώρα που το 2024 οι χαμένες ώρες ήταν 111. Και όχι μόνο, αυτό σημαίνει και σπατάλη καυσίμου που αντιστοιχεί σε 200 ευρώ το χρόνο.

Η κίνηση θα χειροτερεύει τα επόμενα χρόνια

Το κυκλοφοριακό πρόβλημα στην Αθήνα αναμένεται να επιδεινωθεί σημαντικά τα επόμενα χρόνια, με τον κίνδυνο η ταλαιπωρία να παραταθεί αν συνεχιστούν οι καθυστερήσεις σε κρίσιμα έργα υποδομής. Αυτό επισημαίνει ο Θανάσης Τσιάνος, Πρόεδρος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων, τονίζοντας ότι το υφιστάμενο σύστημα μεταφορών λειτουργεί πλέον στα όριά του. Η μεταφορική ζήτηση αυξάνεται, ενώ νέες υποδομές είτε δεν έχουν ολοκληρωθεί είτε δεν έχουν καν ξεκινήσει, με αποτέλεσμα το υπάρχον δίκτυο να δέχεται ολοένα και μεγαλύτερη πίεση. Κεντρικό παράδειγμα αποτελεί ο Κηφισός, ένας άξονας που έχει ξεπεράσει τα όρια αντοχής του, καθώς έργα αναβάθμισης που είχαν σχεδιαστεί από το 2007 δεν υλοποιήθηκαν ποτέ.

Υπάρχουν λύσεις όπως επανασχεδίαση δρόμων με κόμβους ή λωρίδες για οχήματα με παραπάνω από έναν επιβάτες

Μια λύση που συζητείται διεθνώς, αλλά στην Ελλάδα παραμένει σχεδόν άγνωστη, είναι οι λωρίδες HOV (High-Occupancy Vehicle) στους αυτοκινητόδρομους. Πρόκειται για λωρίδες που χρησιμοποιούνται μόνο από οχήματα με δύο ή περισσότερους επιβάτες. Στόχος δεν είναι να «τιμωρηθεί» ο οδηγός, αλλά να ενθαρρυνθεί το car pooling και να μειωθεί ο αριθμός των αυτοκινήτων με έναν μόνο επιβάτη.

Η αντικατάσταση φωτεινών σηματοδοτών με κυκλικούς κόμβους σε μεγάλες λεωφόρους αποτελεί επίσης μια θεωρητική λύση με αποδεδειγμένα οφέλη στη ροή της κυκλοφορίας. Ωστόσο, στην Αττική γεννά εύλογες αμφιβολίες. Το κόστος κατασκευής, οι απαλλοτριώσεις και κυρίως οι περιορισμοί του υπάρχοντος οδικού δικτύου καθιστούν δύσκολη τη γενικευμένη εφαρμογή τους. Σε επιλεγμένα σημεία, πάντως, θα μπορούσαν να λειτουργήσουν πιλοτικά και να μειώσουν σημαντικά τις καθυστερήσεις.
 

Πέρα από αυτά, υπάρχουν και άλλες λύσεις που αξίζει να μπουν σοβαρά στο τραπέζι. Η ευέλικτη προσέλευση στις εργασίες, ώστε να μη συμπίπτουν όλοι στις ίδιες ώρες. Η ενίσχυση των μέσων σταθερής τροχιάς, όχι μόνο με νέες γραμμές αλλά και με καλύτερη συχνότητα. Η έξυπνη διαχείριση της κυκλοφορίας με συστήματα που προσαρμόζουν τα φανάρια σε πραγματικό χρόνο. Και φυσικά, η δημιουργία υποδομών που κάνουν εναλλακτικές μορφές μετακίνησης -όπως το ποδήλατο ή το περπάτημα σε μικρές αποστάσεις- πραγματικά εφικτές και ασφαλείς.

Η πιο ρεαλιστική και άμεσα εφαρμόσιμη λύση είναι η υποχρεωτική τηλεργασία

Μία από τις ρεαλιστικές και άμεσες λύσεις θα ήταν επίσης η υποχρεωτική τηλεργασία για όσους πραγματικά μπορούν, δύο ή τρεις ημέρες την εβδομάδα. Η πανδημία απέδειξε ότι ένα μεγάλο ποσοστό εργασιών μπορεί να γίνει εξ αποστάσεως χωρίς απώλεια παραγωγικότητας. Αν το 30% των εργαζομένων δεν μετακινούνταν καθημερινά , η αποσυμφόρηση θα ήταν αισθητή. Δεν απαιτεί νέες υποδομές, δεν έχει κόστος για το Δημόσιο και μπορεί να εφαρμοστεί από τη μία μέρα στην άλλη. Σε μια πόλη που έχει φτάσει στα όριά της, η μείωση των μετακινήσεων δεν είναι απλώς λύση· είναι μονόδρομος.

Εσύ τι λες; Όσο κι αν συζητάμε για έργα, παρεμβάσεις και μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς ποια θα ήταν η πιο ρεαλιστική και άμεσα εφαρμόσιμη λύση για το κυκλοφοριακό χάος της Αττικής;