Γιατί έκανε καλά η Ε.Ε. που έβαλε όπισθεν στην απαγόρευση του 2035;

Μπαταρίες, πρίζες και ηλεκτροκίνηση, αλλά οι αγοραστές μοιάζει να προτιμούν τη «μέση λύση» των υβριδικών & Plug-in.
Η τιμή είναι το πρώτο αγκάθι στην αγορά ηλεκτρικού αυτοκινήτου για τους περισσότερους.
Πού και πώς θα φορτίζει, αλλά και πόσο θα στοιχίζει η αγωνία (range anxiety) στα ηλεκτρικά.
Πολλοί φοβούνται τι αξία θα έχει ένα μεταχειρισμένο ηλεκτρικό σε 5 ή 10 χρόνια, όταν βγουν οι νέες μπαταρίες solid state.

autotriti team

Μπαταρίες, πρίζες και ηλεκτροκίνηση, αλλά οι αγοραστές μοιάζει να προτιμούν τη «μέση λύση» των υβριδικών & Plug-in

Αν ήμασταν όλοι Νορβηγοί δεν θα υπήρχε καμία συζήτηση τώρα. Όμως, η Νορβηγία έχει λύσει το οικονομικό πρόβλημα των πολιτών της πουλώντας το πετρέλαιό της και το φυσικό της αέριο, ενώ εντός της χώρας η χρήση τους έχει περιοριστεί. Για όλους τους άλλους ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς αυτοκινήτου της Ε.Ε. η ηλεκτροκίνηση όσο και να «τσιμπάει» χρόνο με τον χρόνο, δεν είναι τόσο δημοφιλής. Και 10 χρόνια πριν το 2035 η Ε.Ε θα πρέπει να βλέπει πως υπάρχει αντίδραση, όχι απλά αδιαφορία. Τα υβριδικά (αυτοφορτιζόμενα ή Plug-in) είναι βασιλιάς, καθώς αποτελεί τη μέση λύση που ο κόσμος αυτή τη στιγμή -και για το επόμενο διάστημα- θέλει να αγοράζει.

Η τιμή είναι το πρώτο αγκάθι στην αγορά ηλεκτρικού αυτοκινήτου για τους περισσότερους

Δε θέλει φαντασία. Δεν έφτανε ο covid, ο πόλεμος, ο πληθωρισμός, η παγκόσμια κρίση ακρίβειας και οι στάσιμοι μισθοί, ήρθαν τα ηλεκτρικά και ξαφνικά με 30.000 ευρώ από εκεί που πριν 10 χρόνια αγόραζες GTi, τώρα παίρνεις μικρομεσαίο ή πλούσιο σε εξοπλισμό μικρό. Ναι, ok, δόθηκαν επιδοτήσεις, αλλά η ψαλίδα με τα θερμικά δεν έκλεισε και τόσο πολύ. Ακόμα περισσότερο η ηλεκτροκίνηση δίχασε την αγορά σε όσους έχουν πρόσβαση σε leasing και σε όσους δεν έχουν. Και σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου το ιδιωτικό leasing «διώκεται» φορολογικά, η ψαλίδα αυτή είναι ακόμα μεγαλύτερη.

Πού και πώς θα φορτίζει, αλλά και πόσο θα στοιχίζει η αγωνία (range anxiety) στα ηλεκτρικά

Για πολύ κόσμο όμως το ηλεκτρικό έχει και άλλα προβλήματα. Θες το αυτοκίνητο να «δουλεύει» για σένα, όχι να δουλεύεις εσύ για το αυτοκίνητο. Δηλαδή πρέπει να σχεδιάζεις πού θα παρκάρεις, πού θα φορτίσεις, πού θα κάνεις στάση στο ταξίδι, πού αλλού μπορείς να πας αν ο ένας φορτιστής είναι χαλασμένος ή αν ο ταχυφορτιστής δε δουλεύει, τι θα κάνεις τα παιδιά όσο περιμένεις, και πάει λέγοντας. Βλέπεις η υπόσχεση για γρήγορες επενδύσεις σε υποδομές έμεινε υπόσχεση. Και είναι ακόμη πρόβλημα του οδηγού πώς θα φορτίζει το ηλεκτρικό του από τον 3ο όροφο, τέσσερα τετράγωνα μακριά που θα έχει παρκάρει. Επίσης, δεν είναι λίγοι εκείνοι που αποφεύγουν να εμπλακούν με το περίφημο «range anxiety», δηλαδή το άγχος για την αυτονομία που ταυτίζεται με τη στάθμη φόρτισης της μπαταρίας.

Πολλοί φοβούνται τι αξία θα έχει ένα μεταχειρισμένο ηλεκτρικό σε 5 ή 10 χρόνια, όταν βγουν οι νέες μπαταρίες solid state

Το αυτοκίνητο για τους Έλληνες οδηγούς εξακολουθεί να είναι περιουσία. Όσο και αν οι Νορβηγοί το έχουν μετατρέψει σε παροχή υπηρεσίας με συνδρομή την αξία του leasing, στην Ελλάδα το αγοράζουμε και μετά το πουλάμε. Διάβασε τη δοκιμή κάθε αυτοκινήτου τα τελευταία 50 χρόνια και η αξία μεταπώλησης είναι στα πρώτα τρία που ενδιαφέρουν τον Έλληνα οδηγό, και όχι μόνο. Τι θα πιάσει λοιπόν ένα αμάξι σε 5 ή 10 χρόνια όταν η τεχνολογία που το κινεί «καλπάζει»; Αν είναι τελείως ξεπερασμένο; Θα έχεις χάσει όλα σου τα λεφτά; Η αβεβαιότητα της μεταπώλησης είναι αγκάθι για τους εμπόρους που χωρίς να μπορούν να υποσχεθούν buy-back, ή έστω ανταλλαγή, αφήνουν τους αγοραστές στο «κρύο».

Εσύ στα ίδια λεφτά με κάποιο βενζίνης, έστω με κάποιο υβριδικό σύστημα (mild hybrid ή full hybrid) θα αγόραζες ηλεκτρικό; Είναι όντως η τιμή το πρόβλημα; Ή μήπως η φόρτιση και η μεταπώληση; Και τελικά αυτή τη στιγμή ποιο «καύσιμο» είναι η καλύτερη αγορά για εσένα;