Νέα πατέντα της γερμανικής φίρμας περιγράφει ένα «Water Mode».
Πώς λειτουργεί το «Water Mode».
Έχει «σωσίβια» στους θόλους των τροχών.
Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η έξοδος στη στεριά.
Νέα πατέντα της γερμανικής φίρμας περιγράφει ένα «Water Mode»
Η ιδέα ενός αμφίβιου οχήματος δεν είναι καινούργια. Από στρατιωτικά οχήματα μέχρι πρόσφατες επιδείξεις κινεζικών ηλεκτρικών μοντέλων που κατάφεραν να επιπλεύσουν για λόγους εντυπωσιασμού, η μετακίνηση στο υγρό στοιχείο παρέμενε πάντα στα όρια του εξεζητημένου. Η Mercedes-Benz, ωστόσο, επιχειρεί να δώσει μια πιο ρεαλιστική και μηχανολογικά εξελιγμένη προσέγγιση στο ζήτημα, καταθέτοντας μια πρωτοποριακή αίτηση ευρεσιτεχνίας στη Γερμανία.
Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας περιγράφει ένα σύστημα για ένα επιβατικό SUV, με όλες τις ενδείξεις να παραπέμπουν στη θρυλική G-Class, το οποίο μπορεί να εισέρχεται σε ένα ποτάμι, να επιπλέει, να πλοηγείται και να βγαίνει στην απέναντι όχθη σχεδόν αυτόνομα, χωρίς την ανάγκη εξωτερικών ελίκων ή τουρμπίνων νερού.
Πώς λειτουργεί το «Water Mode»
Αντί να προσθέσει βαριά και πολύπλοκα ναυτικά εξαρτήματα, η Mercedes αξιοποιεί τον υπάρχοντα εξοπλισμό του οχήματος: τους τροχούς, την ενεργή ανάρτηση και μια ισχυρή σουίτα αισθητήρων. Μόλις το όχημα επιπλεύσει, το σύστημα περιστρέφει τους τροχούς αυτόνομα. Ρυθμίζοντας ανεξάρτητα την ταχύτητα και την κατεύθυνση κάθε τροχού, το λογισμικό εξουδετερώνει τα ρεύματα του νερού και διατηρεί σταθερή την πορεία. Έχει λειτουργία «Εικονικής Άγκυρας» μέσω GPS και αισθητήρων, το SUV αναγνωρίζει την κατεύθυνση και την ένταση του ρεύματος. Στρέφει αυτόματα το ρύγχος κόντρα στη ροή και περιστρέφει ελαφρώς τους τροχούς ανάποδα, ώστε το αυτοκίνητο να μένει ακίνητο στο ίδιο σημείο χωρίς να παρασύρεται. Ενώ η ενεργή ανάρτηση επηρεάζει τα αμορτισέρ που μεταβάλλουν διαρκώς το ύψος σε κάθε γωνία, σταθεροποιώντας το αμάξωμα απέναντι στον κυματισμό.
Έχει «σωσίβια» στους θόλους των τροχών
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της πατέντας είναι η χρήση αφαιρούμενων βοηθημάτων άνωσης. Πρόκειται για ειδικά ένθετα από ελαφρύ αφρώδες υλικό —ή ακόμα και φουσκωτές μονάδες που αποθηκεύονται στον χώρο αποσκευών— τα οποία τοποθετούνται μέσα στους θόλους των τροχών πριν από τη διάσχιση.
Αυτά τα στοιχεία εξυπηρετούν διπλό ρόλο: αφενός αυξάνουν την ικανότητα να επιπλέει το βαρύ αμάξι και αφετέρου περιορίζουν τους στροβιλισμούς του νερού γύρω από τους τροχούς, μεγιστοποιώντας την προωθητική ισχύ των ελαστικών.
Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η έξοδος στη στεριά
Η μεγαλύτερη πρόκληση για τα οχήματα εκτός δρόμου σε τέτοιες συνθήκες είναι η λασπωμένη όχθη κατά την έξοδο. Το σύστημα της Mercedes παρακολουθεί συνεχώς πότε κάθε τροχός αποκτά ξανά επαφή με το έδαφος και κατανέμει με ακρίβεια χιλιοστού τη ροπή, αποτρέποντας το ανεξέλεγκτο σπινάρισμα και επιτρέποντας στο όχημα να αναρριχηθεί ομαλά στη στεριά.
Παρότι οι αιτήσεις ευρεσιτεχνίας λειτουργούν συχνά ως κατοχύρωση ιδεών και δεν φτάνουν απαραίτητα άμεσα στη γραμμή παραγωγής, η συγκεκριμένη κίνηση αποδεικνύει ότι η Mercedes εξετάζει σοβαρά το μέλλον των off-road δυνατοτήτων, διευρύνοντας τα όρια της περιπέτειας πέρα από το χώμα και τους βράχους.
