Με την είσοδο στο εσωτερικό του C2, άμεσα αντιλαμβάνεται κανείς τη συγγένειά του με το μεγαλύτερο C3. Η εικόνα αυτή οφείλεται κυρίως στο ίδιας σχεδίασης ταμπλό, το οποίο είναι ολόκληρο μαύρου χρώματος έναντι του δίχρωμου που συναντάται στο C3, όπως διαφορετικής σχεδίασης είναι και οι επενδύσεις των θυρών με τις χρωματιστές ημιδιάφανες χειρολαβές. Τη δυναμική εικόνα ενισχύει το πλαίσιο του πίνακα οργάνων, απομίμησης ανθρακονήματος, ενώ στην έκδοση VTR τα καθίσματα είναι τύπου μπάκετ. Τα τελευταία προσφέρουν πολύ καλή στήριξη στο σώμα, κάτι που θα εκτιμηθεί από τον οδηγό που θα κινηθεί σε σβέλτους ρυθμούς σε έναν ορεινό δρόμο, αλλά είναι σκληρά και κουράζουν κατά τη διάνυση μεγάλων αποστάσεων.
Σε επίπεδο ποιότητας υλικών, τα σκληρά πλαστικά τμήματα είναι ανάλογα με αυτά του μεγαλύτερου C3 αλλά ικανοποιούν αν κρίνει κανείς από τα δεδομένα του ανταγωνισμού, ενώ το φινίρισμα των επιμέρους τμημάτων είναι αρκετά καλό. Για την εύρεση της κατάλληλης θέσης οδήγησης υπάρχουν ρυθμίσεις ως προς τον κατακόρυφο και διαμήκη άξονα για το τιμόνι και καθ' ύψος για το κάθισμα, διευκολύνοντας άτομα κάθε σωματικής διάπλασης. Ο οδηγός θα εξοικειωθεί άμεσα με τα επιμέρους χειριστήρια, εκτός από αυτό για το άνοιγμα του παραθύρου του συνοδηγού που βρίσκεται μακριά του, δεξιά από τον επιλογέα των ταχυτήτων.
Τη νεανική εικόνα του C2 ενισχύουν ο πίνακας οργάνων με το πλαίσιο τύπου ανθρακονήματος, οι ημιδιάφανες χειρολαβές και τα τύπου μπάκετ καθίσματα στην έκδοση VTR.
