Το μάθημα από την Κίνα είναι πως το design γίνεται παγίδα.
Οι πτυσσόμενες χειρολαβές μπορεί να δείχνουν «cool», βασικά όμως είναι φθηνές.
Αεροδυναμική και πράσινα άλογα, το χερούλι είναι μάρκετινγκ και κόστος.
Διδακτορικό για να ανοίξεις την πόρτα, και να κλειστείς μέσα καλή τύχη.
Το μάθημα από την Κίνα είναι πως το design γίνεται παγίδα
Στην Κίνα, την νούμερο ένα αγορά ηλεκτρικών αυτοκινήτων στον κόσμο, η ένωση κατασκευαστών και οι αρχές ασφαλείας πιέζουν να δοθεί τέλος στα πλήρως ηλεκτρικά χερούλια που δεν έχουν και απλό μηχανισμό για τη λειτουργία τους. Η αιτία είναι σειρά περιστατικών μετά από συγκρούσεις ή από φωτιές που είδαν τους περαστικούς και τους διασώστες να προσπαθούν να ανοίξουν τις πόρτες και δεν μπορούσαν. Αποτέλεσμα οι επιβαίνοντες να μην μπορούν να απομακρυνθούν από τα αυτοκίνητά τους με συχνά πολύ δυσάρεστες συνέπειες.
Οι πτυσσόμενες χειρολαβές μπορεί να δείχνουν «cool», βασικά όμως είναι φθηνές
Η πτυσσόμενη χειρολαβή λανσάρεται ως μέρος του τεχνολογικού πακέτου ενός αυτοκινήτου, κυρίως στα ηλεκτρικά. Είναι εξάλλου το πρώτο πράγμα με το οποίο έρχεται σε επαφή ένας επίδοξος αγοραστής. Αλλιώς ψαρώνεις όταν με το που πλησιάζεις το αυτοκίνητο, πετάγεται το χερούλι, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν «πρόσωπο» με την πόρτα, και στο άγγιγμά σου, κινείται όπως θα το τραβούσες και ανοίγει την πόρτα. Ψαρώνεις τόσο, που το κλασσικό μηχανικό χερούλι με τη γούβα στη λαμαρίνα δείχνει δίπλα του αρχαιολογία. Μην ψαρώνεις όμως, τα πτυσσόμενα χερούλια κρύβουν το βασικό μυστικό: η πόρτα έχει τρύπα, ενώ με το μηχανικό χειρομοχλό, είχε βαθούλωμα. Το πρώτο είναι φτηνό στην παραγωγή, το δεύτερο θέλει διαδοχικά πρεσαρίσματα, παχύτερη λαμαρίνα και τελικά μεγαλύτερο κόστος. Δεν το κάνουν για το hi-tech, το κάνουν για το κόστος!
Αεροδυναμική και πράσινα άλογα, το χερούλι είναι μάρκετινγκ και κόστος
Άσ’τους να λένε πως αν τα χερούλια είναι «πρόσωπο» με την πόρτα το αυτοκίνητο έχει λιγότερες αεροδυναμικές αντιστάσεις και κερδίζει σε αυτονομία. Δε λένε ψέματα, όμως μιλάμε για 2-3 χιλιόμετρα στα 200+ σε ιδανικές συνθήκες, ενώ αν αλλάξεις τα χερούλια με μηχανικά (που εξέχουν) δεν βλέπεις καν διαφορά στο συντελεστή αεροδυναμικής. Δεν μιλάμε για διαφορές όπως αυτές που επιτυγχάνονται με «κλειστές» ζάντες ή μάσκες χωρίς γρίλιες. Τα χερούλια έχουν (σχεδόν) μηδενικό αποτύπωμα και με τα πτυσσόμενα κερδίζουν σημαντικά στο κόστος πρεσαρίσματος και στην εικόνα που «πουλάνε» προς τα έξω. Και ναι, το κόστος πρεσαρίσματος μιας γούβας στην πόρτα είναι μεγαλύτερο από μια απλή τρύπα συν τον ηλεκτρονικό μηχανισμό.
Διδακτορικό για να ανοίξεις την πόρτα, και να κλειστείς μέσα καλή τύχη
Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα, λέει το τραγούδι, όταν όμως παγώνει το σύμπαν, και κάποιες μέρες, ειδικά στο βορρά, παγώνει, δεν θες να είσαι πυρηνικός φυσικός για να ανοίξεις την πόρτα. Δες τα βίντεο στο Youtube με τον κόσμο να πρέπει να ξεπαγώσει τα χερούλια γιατί δεν «πετάγονται» με τον πάγο. Και χωρίς πάγο, να πρέπει να διαβάσεις το manual για να καταλάβεις πώς πρέπει να βάλεις το χέρι σου, λες και παίζεις κοντραμπάσο για να πετύχεις τη σωστή γωνία. Και δεν είναι μόνο τα Tesla. Η απλή διαδικασία του ανοίγματος της πόρτας έγινε «επιστήμη» και τελικά πρόβλημα. Ειδικά όταν όλα αυτά τα «κόλπα» πρέπει να τα κάνεις για να ανοίξεις για να σώσεις κάποιον μέσα στο αυτοκίνητο.
Εσύ τι λες; Ψαρώνεις με τα ηλεκτρικά πτυσσόμενα χερούλια; Μήπως καλύτερα είναι οι κλασσικές, μηχανικές εύκολες στη χρήση χειρολαβές, που όλοι ξέρουν πως ανοίγουν, και ανοίγουν με και χωρίς ρεύμα;
