Piano black: Πώς το πιο ευπαθές υλικό έγινε στάνταρ στην καμπίνα & προφυλακτήρες;
Piano black: Μαύρο, γυαλιστερό και εντυπωσιακό.
Όμως μαζεύει σκόνη, δαχτυλιές, και γρατζουνιές σα μαγνήτης.
Το μυστικό είναι πως μοιάζει με σβηστή οθόνη και για αυτό το προτιμούν οι κατασκευαστές.
Σε εξωτερικές επιφάνειες δεν αντέχει πολύ και όμως το βλέπουμε ακόμα και σε προφυλακτήρες.
Piano black: μαύρο, γυαλιστερό και εντυπωσιακό
Μέσα σε δέκα χρόνια το piano black έγινε το στάνταρ υλικό σε κάθε είδους αυτοκίνητο. Από πολυτελείς ακριβές λιμουζίνες σε μικρά αυτοκίνητα πόλης, η μόδα ήρθε και έχει μείνει, ίσως παραπάνω απ’ότι έπρεπε. Το Piano Black, παίρνει το όνομά του από τα πανάκριβα πιάνα με το όμορφο γυαλιστερό λούστρο τους, το οποίο τα κάνει να δείχνουν όσο ακριβά ή και πιο ακριβά απ’ότι είναι. Και αυτός είναι και βασικός λόγος που είδε αυτό το λούστρο να μπαίνει στις καμπίνες. Αρχικά ως ξύλινο λούστρο, τελικά όμως ως ένα μαύρο γυαλιστερό πλαστικό.
Όμως μαζεύει σκόνη, δαχτυλιές, και γρατζουνιές σα μαγνήτης
Σε αντίθεση με τα πιάνα, που τα βλέπουμε από μακριά, το piano black στην καμπίνα δείχνει ωραίο, πολυτελές και ακριβό για περίπου πέντε λεπτά. Μέχρι να μαζέψει σκόνη και να δείχνει βρώμικο. Ή ακόμη χειρότερα, μέχρι να το ακουμπήσεις και να αφήσεις δαχτυλιές. Όσο ωραίο δείχνει καθαρό, τόσο εύκολα δείχνει βρώμικο. Όμως αυτό δεν είναι καν το χειρότερο. Γιατί μόλις πας να σκουπίσεις τη σκόνη, ή να καθαρίσεις τις δαχτυλιές, αφήνεις πίσω μικρές γρατζουνιές, που με τον καιρό πολλαπλασιάζονται, και στο τέλος δείχνουν σαν ιστοί, και το κάποτε όμορφο piano black δείχνει γρήγορα ταλαιπωρημένο.
Το μυστικό είναι πως μοιάζει με σβηστή οθόνη και για αυτό το προτιμούν οι κατασκευαστές
Πώς βρέθηκε ένα τέτοιο υλικό στην καμπίνα; Βλέπεις οι οθόνες έκαναν και εδώ τη ζημιά τους, γιατί όταν είναι σβηστές, μοιάζουν με το γυαλιστερό piano black. Έτσι όταν το αυτοκίνητο κάθεται, οι οθόνες δεν ξεχωρίζουν ως ξένο υλικό, αλλά «δένουν» με τα υπόλοιπα μέρη του ταμπλό και της κονσόλας. Ακόμη καλύτερα όμως για τους κατασκευαστές, το piano black είναι απλά ένα κομμάτι πλαστικό, απλώς λίγο πιο προσεγμένο. Κανένα άλλο είδος σκέτου πλαστικού δεν θα μπορούσε να βρεθεί σε μία καμπίνα τόσο πολύ, τόσο εκτεθειμένο, και όμως το piano black τα κατάφερε. Με ελάχιστο κόστος, πλήρως αποδεκτό, τόσο που πλέον τοποθετείται παντού.
Σε εξωτερικές επιφάνειες δεν αντέχει πολύ και όμως το βλέπουμε ακόμα και σε προφυλακτήρες
Και όμως, ένα τόσο ευπαθές υλικό βρέθηκε όχι απλά και στο εξωτερικό των αυτοκινήτων αλλά στους προφυλακτήρες, το πρώτο μέρος του αυτοκινήτου που εκτίθεται σε γρατζουνιές και χτυπήματα. Βλέπεις η γυαλάδα του παραπλανά, δείχνει πολυτέλεια και «γράφει» το φως κάνοντας χατίρια στα αυτοκίνητα όταν τα βλέπεις στην έκθεση ή πίσω από τον φωτογραφικό φακό. Όταν όμως αυτός ο προφυλακτήρας παρκάρει τσίμα τσίμα το καλοκαίρι στο χάος που λέγεται Λουτράκι, άντε να μείνει αγρατζούνιστος, που γδέρνεται μόνο που τον κοιτάς. Και πάλι, χαμηλό κόστος, μεγάλη εντύπωση, αλλά ακατάλληλο υλικό για αυτή τη χρήση.
Εσύ τι λες; Σου αρέσει το piano black στην καμπίνα; Το έχεις στο αυτοκίνητό σου; Και σε τι κατάσταση είναι το δικό σου;
