Μαύρες ταπετσαρίες & επένδυση στον ουρανό -Premium ή... φούρνος;
Σκέτα μαύρα σαλόνια και τώρα μαύροι ουρανοί, έχουν αλλάξει τελείως τις καμπίνες.
(Ψευδ)αίσθηση σπορ και premium αλλά ο στόχος το χαμηλό κόστος.
Πέντε μοντέλα, δέκα εκδόσεις ένα μόνο χρώμα στην καμπίνα μειώνει σημαντικά το κόστος.
Το μαύρο στην Ελλάδα έχει θέμα με τη ζέστη.
Σκέτα μαύρα σαλόνια και τώρα μαύροι ουρανοί, έχουν αλλάξει τελείως τις καμπίνες
Έχεις προσέξει πόσα καινούργια αυτοκίνητα λανσάρονται με μαύρους ουρανούς; Ακόμη και αν το σαλόνι δεν είναι μαύρο, πράγμα σπάνιο σήμερα, ο ουρανός και οι κολώνες δεν είναι πια με γκρι ή μπεζ επένδυση, αλλά είναι κατράμι, κατάμαυροι. Είναι μια πολύ περίεργη επιλογή, σε έναν χώρο που ακόμη και στα πιο ευρύχωρα μοντέλα είναι περιορισμένος, να βάλεις το χρώμα που τα κάνει να δείχνουν σαν μαύρες τρύπες. Μικρά, σκοτεινά και σα να σου έχει πέσει ο ουρανός στο κεφάλι. Μπορεί το θέμα του χρώματος να είναι θέμα προτίμησης, όμως ειδικά ο μαύρος ουρανός έχει σημαντική επίπτωση τόσο στο φωτισμό, όσο και στο περιβάλλον και την «ατμόσφαιρα» που δημιουργεί η καμπίνα.
(Ψευδ)αίσθηση σπορ και premium αλλά ο στόχος το κόστος
Στον Γερμανικό Τύπο τα αυτοκίνητα με μαύρο σαλόνι και ουρανό έχουν αποκτήσει ήδη παρατσούκλι: ανθρακωρυχεία (κohlenkeller). Η αναφορά μέχρι πρόσφατα ήταν στα γερμανικά χάτσμπακ που ήθελαν να το «παίξουν» πιο σπορ ή κυριλέ, όμως πλέον ακόμη και μοντέλα που θέλουν να δείχνουν παιχνιδιαρικα, χαριτωμένα και «γλυκούλια» έρχονται με μαύρους ουρανούς. Δες το Renault 5. Τζινάκι στα καθίσματα, χρωματάκια εδώ κι εκεί, ρετρό χαριτωμενιές, και η ταπετσαρία της οροφής από πάνω κατάμαυρη. Ακόμη και το Grande Panda έχει αποκλειστικά μαύρο ουρανό, ένα αυτοκίνητο που θέλει να δείχνει φρέσκο, αεράτο, και ευχάριστο. Μπορεί το μαύρο να ταιριάζει σε κάποια σπορ ή στις λιμουζίνες, όμως η μόδα που πέρασε στα σαλόνια των άλλων μοντέλων έχει άλλο λόγο: το κόστος.
Πέντε μοντέλα, δέκα εκδόσεις ένα μόνο χρώμα μειώνει σημαντικά το κόστος
Τι μπορεί να γλιτώσει μια μάρκα αν έχει μόνο ένα χρώμα ουρανού; Πολλά! Μέχρι τώρα ακόμη και απλά μοντέλα, είχαν δύο ή και τρία χρώματα στον ουρανό, τις κολώνες τις χειρολαβές και όλα τα πλαστικά τους, τα κλιπάκια τους, τα σκιάδια, τους καθρέπτες κλπ. Και αφού το μαύρο γίνεται αυτοσκοπός (μαύρο νά’ναι κι ό,τι νά’ναι) και (λένε πως) ταιριάζει με όλα, ένα χρώμα γλιτώνει πολύ, πάρα πολύ σε κόστος αυτών των μερών. Και μετά είναι το θέμα των υλικών. Το μαύρο δεν αντανακλά, άρα κρύβει. Κρύβει την ποιότητα του υλικού, κρύβει τις ατέλειες στην συναρμογή, κρύβει την ίσως φθηνή υφή. Το μαύρο μπορεί να μας περνιέται ως μόδα, είναι όμως ακόμη μία ευκαιρία για μείωση κόστους.
Το μαύρο στην Ελλάδα έχει θέμα με τη ζέστη
Και τέλος έχουμε και το θέμα της ζέστης. Δεν είναι μόνο η Ελλάδα. Στην Αυστραλία αλλά και στην Καλιφόρνια, όπου το κλίμα είναι παρόμοιο με το δικό μας, το χρώμα της καμπίνας καθορίζει το θερμικό φορτίο του αυτοκινήτου και είναι σημείο κριτικής από τον τοπικό Ειδικό Τύπο. Ένα κατάμαυρο σαλόνι θέλει διπλή ώρα με κλιματισμό για να φέρει τη θερμοκρασία στα «ίσια» της μετά από 2 ώρες στον ελληνικό ήλιο. Και ο ήλιος δεν ζεσταίνει μόνο, αλλά ξεθωριάζει και τα μαύρα που εκτίθενται σε αυτόν. Με φθηνά υφάσματα που «ανοίγουν», ο συνδυασμός με τον ήλιο τα κάνει γκρι, ενώ ό,τι πέσει πάνω, από σκόνη και πιτυρίδα, μέχρι υγρά και ιδρώτας φαίνονται από χιλιόμετρα. Το μαύρο ίσως να είναι το λιγότερο κατάλληλο χρώμα για σαλόνι στην Ελλάδα.
Εσύ τι λες; Σου αρέσουν οι μαύροι ουρανοί στις καμπίνες; Τους έχεις προσέξει; Και τελικά πόσο σε ενοχλούν; Τόσο για να αποφύγεις ένα αυτοκίνητο;
